กลุ่มอาการปารีส
กลุ่มอาการปารีส (ฝรั่งเศส: syndrome de Paris; ญี่ปุ่น: パリ症候群, อักษรโรมัน: Pari shōkōgun) เป็นอาการทางจิตที่เกิดขึ้นจากความผิดหวังของหมู่นักท่องเที่ยว ที่คาดหวังกับเมืองที่ไปท่องเที่ยวไว้สูงเกินไป พอประสบพบด้วยตาตัวเองแล้วไม่เป็นไปตามที่หวัง ก็รู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงขึ้นมา กลุ่มอาการปารีสคือกลุ่มของอาการที่เรียกว่าการช็อกทางวัฒนธรรม โดยที่มีของชื่อกลุ่มอาการนี้ก็มาจากค้นพบเป็นครั้งแรกในกรุงปารีส เมื่อนักท่องเที่ยวที่คิดว่าปารีสเป็นสุดยอดเมืองแห่งความสวยงาม เต็มไปด้วยย่านแฟชั่น และงานจิตรกรรมที่ดูสูงส่ง ไม่ได้เป็นตามที่คิด และในความเป็นจริงเต็มไปด้วยอาชญากร พื้นที่เปลี่ยวที่เต็มไปด้วยขยะ และความรุนแรงจากปัญหาของคนในเมือง
คนที่มีกลุ่มอาการปารีสจะมีความผิดปกติหลายอาการ ทั้งการเกิดภาพหลอน รู้สึกถูกคุกคามตลอดเวลา กังวล หวาดระแวง หวาดวิตก ตื่นกลัว เครียด[1] ในบางรายอาการอาจจะหนักถึงขั้นทำให้เกิดอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะได้[2]
สาเหตุ
[แก้]บทความ ค.ศ. 2004 โดย Viala และคณะ[3] ในวารสารการแพทย์ฝรั่งเศส Nervure[4] ชี้ให้เห็นถึงปัจจัยหลายประการที่อาจเป็นสาเหตุของอาการนี้ในหมู่นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น:
- อุปสรรคทางภาษา
- นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นส่วนน้อยพูดภาษาฝรั่งเศส และชาวฝรั่งเศสส่วนน้อยที่พูดภาษาญี่ปุ่นได้ ความแตกต่างระหว่างสองภาษานี้เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการสื่อสาร ทำให้เกิดความสับสนและความรู้สึกวิตกกังวลและโดดเดี่ยวมากขึ้น
- ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
- การเข้าสังคมของชาวญี่ปุ่นขึ้นอยู่กับการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม นักท่องเที่ยวที่อยู่ห่างจากชุมชนของตนอาจรู้สึกห่างเหินและโดดเดี่ยวเป็นพิเศษ
- ความแตกต่างทางวัฒนธรรม
- ชาวฝรั่งเศสมีพื้นอารมณ์แต่กำเนิดที่ไม่เป็นทางการมากกว่า ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่เคร่งครัดกว่า และการแสดงออกทางอารมณ์ที่หลากหลายของชาวปารีสอาจถูกตีความผิด
- การสร้างภาพปารีสในอุดมคติ
- อาการนี้ยังเกิดจากช่องว่างระหว่างภาพปารีสในอุดมคติที่ปลูกฝังมาจากบ้านเกิด กับความเป็นจริงของปารีส เมืองนี้มักถูกพรรณนาว่าเป็นสถานที่ในอุดมคติที่สวยงาม เต็มไปด้วยความรักและสินค้าฟุ่มเฟือย ความเป็นจริงมักแตกต่างออกไป และคล้ายคลึงกับญี่ปุ่นสมัยใหม่มากกว่าที่นักท่องเที่ยวอาจคาดหวัง
- ความเหนื่อยล้า
- ความพยายามในการจัดการการเดินทางข้ามทวีป ซึ่งมักไม่ใช่เพื่อการพักผ่อน แต่เพื่อธุรกิจ ประกอบกับผลกระทบจากอาการเจ็ตแล็ก ทำให้ความไม่เสถียรทางจิตใจของนักเดินทางชาวญี่ปุ่นเพิ่มมากขึ้น
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Wilson, Scott (8 July 2015). "Another Japanese celebrity claims discrimination in France; netizens not so sympathetic". japantoday.com. Japan Today. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 August 2020. สืบค้นเมื่อ 20 February 2020.
- ↑ Fagan, Chelsea (18 October 2011). "Paris Syndrome: A First-Class Problem for a First-Class Vacation". theatlantic.com. The Atlantic. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 February 2021. สืบค้นเมื่อ 20 February 2020.
- ↑ Viala, Annie; Ota, Hiroaki; Vacheron, Marie-Noëlle; Martin, Pascal; Caroli, François (June 2004). "Les Japonais en voyage pathologique à Paris : un modèle original de prise en charge transculturelle". Nervure. 17 (5): 31–34. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-15.
- ↑ ""Paris Syndrome" leaves tourists in shock". Reuters. 9 August 2007.