ข้ามไปเนื้อหา

กรวด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กรวด

กรวด วัสดุตะกอนชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยเศษหินหรือแร่ที่มีขนาดใหญ่กว่าทรายแต่เล็กกว่าก้อนหิน โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2–64 มิลลิเมตร กรวดเกิดจากกระบวนการผุพัง กัดกร่อน และการพัดพาของหินตามธรรมชาติ มักพบตามลำน้ำ ชายฝั่งทะเล และบริเวณที่มีการสะสมตัวของตะกอน กรวดมีบทบาทสำคัญทั้งในทางธรณีวิทยาและการนำไปใช้ในงานก่อสร้างและงานภูมิทัศน์

แหล่งกำเนิด

[แก้]

กรวดเกิดจากกระบวนการผุพังและการแตกสลายของหินต้นกำเนิดทั้งทางกายภาพ เคมี และชีวภาพ เมื่อเศษหินถูกพัดพาโดยน้ำ ลม ธารน้ำแข็ง หรือแรงโน้มถ่วง จะเกิดการเสียดสีและกระแทกจนมีขนาดเล็กลงและมีลักษณะกลมหรือมน กรวดมักสะสมตัวอยู่ตามลำน้ำ ที่ราบน้ำท่วมถึง ชายฝั่งทะเล และบริเวณเชิงเขา

การจำแนกชนิด

[แก้]

กรวดสามารถจำแนกได้หลายลักษณะ ได้แก่

  • จำแนกตามแหล่งที่พบ
    • กรวดแม่น้ำ มีลักษณะกลมมน ผิวเรียบ
    • กรวดทะเล ผิวเรียบจากการกระทำของคลื่น
    • กรวดภูเขา มักมีเหลี่ยมคม เกิดจากการแตกหักของหินโดยตรง
  • จำแนกตามขนาด ตามมาตราตะกอนวิทยา กรวดมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2–64 มิลลิเมตร และอาจแบ่งย่อยเป็นกรวดละเอียด กรวดหยาบ และกรวดขนาดใหญ่

การใช้งาน

[แก้]

กรวดถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างแพร่หลาย ได้แก่

  • ใช้เป็นวัสดุผสมใน งานก่อสร้าง เช่น คอนกรีต ถนน และงานฐานราก
  • ใช้ใน งานภูมิทัศน์และการจัดสวน เพื่อการตกแต่งและช่วยระบายน้ำ
  • ใช้เป็นวัสดุกรองใน ระบบบำบัดน้ำและการเกษตร
  • ใช้เป็นตัวอย่างศึกษาใน ธรณีวิทยาและตะกอนวิทยา เพื่อวิเคราะห์แหล่งกำเนิดและสภาพแวดล้อมในอดีต