AWC G2

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ เนื่องจากยังไม่มีชื่อภาษาไทยที่กระชับ เหมาะสม หรือไม่รู้วิธีอ่านในภาษาไทย
AWC G2
AWCG2A.JPG
AWC G2A
ชนิด ปืนไรเฟิลซุ่มยิง
สัญชาติ สหรัฐอเมริกา สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ 1990s - ปัจจุบัน
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ Lynn McWilliams กับ Gale McMillan
บริษัทผู้ผลิต AWC Systems Technology
จำนวนที่ผลิต น้อยกว่า 100
แบบอื่น G2, G2A, G2FA
ข้อมูลจำเพาะ
กระสุน 7.62x51 มม. นาโต
การทำงาน ขับดันด้วยก๊าซ (gas-operated), ขัดกลอนด้วยลูกเลื่อนหมุนตัว (rotating bolt)
ระบบป้อนกระสุน 20 นัดซองกระสุน
ศูนย์เล็ง สามารถติดตั้งกล้องส่องได้หลากหลายสำหรับรุ่นแรกๆ, รุ่นหลังนั้นเป็น G2 ติดตั้งราง Picatinny

AWC G2 เป็นปืนไรเฟิลซุ่มยิงแบบ bullpup ผลิตออกมาในช่วงต้นยุค 1990 โดยนักออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงสองคน

ประวัติ[แก้]

ลินน์ แม็กวิลเลียมส์, เจ้าของ AWC Systems Technologies เลือกฐานปืนของ M14/M1A มาใช้พัฒนาปืนไรเฟิลซุ่มยิงแบบ bullpup ซึ่งเขาตั้งชื่อให้เป็นชุด G2 Compact แม็กวิลเลียมส์ทำงานกับ เกล แม็กมิลแลน, ผู้ก่อตั้ง McMillan Rifle Stock เพื่อออกแบบและผลิตพานท้ายปืน bullpup สำหรับ AWC System Technologies แต่เพียงผู้เดียว

ชุด G2 มีรูปแบบต่างๆ, ส่วนใหญ่จะเป็นน้ำหนักลำกล้อง, ลำกล้อง และประสิทธิภาพของอุปกรณ์เก็บเสียงของ AWC ที่แตกต่างกันไป สุดท้ายทั้งรุ่นกึ่งอัตโนมัติและรุ่นอัตโนมัติก็ถูกผลิตออกมา[1]

สิ่งที่สำคัญที่สุดของการพัฒนาระบบอาวุธนี้, G2A+ ถูกผลิตและส่งไปให้ใช้ฝึกที่โรงเรียนสอนพลซุ่มยิง Fort Bragg ปืนนี้เหมาะกับ match barrel ของ Krieger แบบสแตนเลสหนัก และลำกล้องแบบล่าสุดของลินน์ แม็กวิลเลียมส์[1]

การผลิต[แก้]

AWC G2 ถูกผลิตออกมาในปริมาณที่น้อยมากสำหรับทั้งรัฐบาลสหรัฐและขายแบบปัจเจกชน มีแบบกึ่งอัตโนมัติผลิตออกมาสี่สี (ดำ, ขาว, เขียว และเทาแพนเซอร์) น้อยกว่าร้อยกระบอก และแบบอัตโนมัติถูกผลิตออกมาแค่กระบอกเดียว (สีดำ)

รูปแบบต่างๆ[แก้]

แบบ G2A ต่างจากรุ่น G2, มันมีลำกล้องที่หนักกว่าและระบบลำกล้องแบบรุ่นใหม่ รุ่นที่ผลิตออกมาล่าสุด, แบบ AWC G2A+, ดังที่เห็นในรูป, มีลำกล้องที่หนักและลำกล้องแบบล่าสุดและระบบ mounting รุ่น G2FA เป็นรุ่นอัตโนมัติของ G2[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 What's the Firearm? Retrieved on November 1, 2007.
  2. Lee Emerson. "M14 Rifle History and Development". Archived from the original on 2006-01-03. สืบค้นเมื่อ 2009-04-22.