ไฟน์ยังแคนนิบอลส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไฟน์ยังแคนนิบอลส์
Fine Young Cannibals.JPG
Fine Young Cannibals, 1990
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่ออื่น Two Men a Drum Machine and a Trumpet
แหล่งกำเนิด เบอร์มิงแฮม, ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง ป็อปร็อก, นิวเวฟ, โซล, คอลเลจร็อก
ช่วงปี 1984–1992
1996
ค่ายเพลง London, I.R.S.
ส่วนเกี่ยวข้อง The English Beat
อดีตสมาชิก โรแลนด์ กิฟท์
เดวิด สตีล
แอนดี ค็อกซ์

ไฟน์ยังแคนนิบอลส์ (อังกฤษ: Fine Young Cannibals) เป็นวงอังกฤษก่อตั้งวงในเบอร์มิงแฮม ในปี ค.ศ. 1984 โดยมือเบส เดวิด สตีล และมือกีตาร์ แอนดี คอกซ์ (ทั้งคู่เคยเป็นสมาชิกวงเดอะบีต)[1]) และนักร้อง โรแลนด์ กิฟต์ (อดีตสมาชิกวง Akrylykz) พวกเขาเป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตในปี ค.ศ. 1989 อย่าง "She Drives Me Crazy" และ "Good Thing".[2]

ชื่อวงนั้นมาจากภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1960 เรื่อง All The Fine Young Cannibals นำแสดงโดยโรเบิร์ต แวกเนอร์ และนาตาลี วูด[3]

ผลงาน[แก้]

สตูดิโออัลบั้ม[แก้]

อัลบั้มรวมเพลง[แก้]

อัลบั้มเพลง[แก้]

ซิงเกิล[แก้]

ปี ชื่อซิงเกิล อันดับสูงสุด[4] อัลบั้ม
สหราชอาณาจักร[5] สหรัฐอเมริกา US Mod US Dance ออสเตรเลีย ไอร์แลนด์
1985 "Johnny Come Home" 8 76 9 14 8 Fine Young Cannibals
"Blue" 41 13
1986 "Suspicious Minds" 8 23 6 9
"Funny How Love Is" 58 97 27
1986 "Ever Fallen in Love (With Someone You Shouldn't've)" 9 11 20 10 Something Wild (soundtrack)
1988 "Tired of Getting Pushed Around" † 18 3 20 Non-album song
1989 "She Drives Me Crazy" 5 1 5 1 1 2 The Raw and the Cooked
"Good Thing" 7 1 2 20 7 4
"Don't Look Back" 34 11 9 38 10
"I'm Not the Man I Used to Be" 20 54 8 8
1990 "I'm Not Satisfied" 46 90 19
1991 "It's O.K."
1996 "The Flame" 17 85 The Finest
1997 "She Drives Me Crazy 1997" 36
"—" denotes releases that did not chart

อ้างอิง[แก้]

  1. Fine Young Cannibals and Cherry are success stories; [NORTH SPORTS FINAL, CN Edition] Chris Heim.. Chicago Tribune (pre-1997 Fulltext). Chicago, Ill.: Sep 8, 1989. pg. 6
  2. Strong, Martin C. (2000). The Great Rock Discography (5th ed.). Edinburgh: Mojo Books. pp. 343–344. ISBN 1-84195-017-3. 
  3. Jessica Berens (April 1986). "Fine Young Cannibals - They're England's latest sultans of soul. Soon they'll be bringing it on home to America, where at least a band can get a decent meal". Spin Magazine. p. 73. สืบค้นเมื่อ 2010-09-11. 
  4. "Irish chart positions". irishcharts.ie. 
  5. Roberts, David (2006). British Hit Singles & Albums (19th ed.). London: Guinness World Records Limited. p. 200. ISBN 1-904994-10-5.