แรงม้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

แรงม้า (อังกฤษ: horsepower ย่อ: hp) เป็นชื่อของหน่วยวัดกำลังหรืออัตราการทำงานในเชิงฟิสิกส์หลายหน่วย ตัวแปรเปลี่ยนหน่วยที่ใช้กันสามัญที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกำลังไฟฟ้า คือ 1 แรงม้า = 746 วัตต์ คำว่า "แรงม้า" ใช้ครั้งแรกในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดย เจมส์ วัตต์ วิศวกรชาวสก็อต เพื่อเปรียบเทียบปริมาณออกของเครื่องจักรไอน้ำกับกำลังของม้างาน ภายหลัง หน่วยแรงม้าได้ขยายไปครอบคลุมถึงปริมาณออกของกำลังของเครื่องจักรลูกสูบประเภทอื่นด้วย รวมทั้งกังหัน มอเตอร์ไฟฟ้าและเครื่องจักรอื่น[1][2] นิยามของหน่วยแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ปัจจุบันประเทศส่วนใหญ่ใช้หน่วยวัตต์ซึ่งเป็นหน่วยเอสไอในการวัดพลังงาน

อ้างอิง[แก้]

  1. "Horsepower", Encyclopedia Britannica Online. Retrieved 2012-06-24.
  2. "International System of Units" (SI), Encyclopedia Britannica Online. Retrieved 2012-06-24.