เส้นฟรอนโฮเฟอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สเปกตรัมดวงอาทิตย์พร้อมกับเส้นฟรอนโฮเฟอร์

ในทางฟิสิกส์และทัศนศาสตร์ เส้นฟรอนโฮเฟอร์ (อังกฤษ: Fraunhofer lines) เป็นชุดของเส้นสเปกตรัมซึ่งตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน โยเซฟ ฟอน ฟรอนโฮเฟอร์ (1787-1826) เส้นดังกล่าวเดิมจะสังเกตเห็นเป็นแถบมืด (เส้นการดูดกลืน) ในคลื่นที่ตามองเห็นของดวงอาทิตย์

ในปี ค.ศ. 1802 นักเคมีชาวอังกฤษ วิลเลียม ไฮด์ วอลลาสตัน เป็นบุคคลแรกที่จดบันทึกรูปลักษณ์ของแถบมืดในสเปกตรัมดวงอาทิตย์ ในปี ค.ศ. 1814 ฟรอนโฮเฟอร์ค้นพบเส้นดังกล่าวแยกต่างหาก และเริ่มต้นการศึกษาอย่างเป็นระบบ และการวัดความยาวคลื่นของแถบเหล่านี้อย่างระมัดระวัง ทั้งหมดแล้ว เขาได้ทำแผนที่เส้นดังกล่าวมากกว่า 570 เส้น และให้ชื่อลักษณะสำคัญด้วยตัวอักษร A ถึง K และเส้นที่อ่อนกว่าด้วยตัวอักษรอื่น[1] การสังเกตแสงอาทิตย์สมัยใหม่สามารถตรวจจับเส้นเหล่านี้ได้หลายพันเส้น

อีกราว 45 ปีให้หลัง กุสตาฟ เคอร์ชอฟฟ์และโรเบิร์ต บุนเซนสังเกตว่าเส้นฟรอนโฮเฟอร์หลายเส้นเกิดขึ้นพร้อมกับเส้นเปล่งแสงอันมีลักษณะเฉพาะที่สามารถบ่งชี้ธาตุเคมีที่ได้รับความร้อนในสเปกตรัมได้[2] ทั้งสองได้รับข้อสรุปที่ถูกต้องว่าเส้นมืดในสเปกตรัมดวงอาทิตย์นั้นเกิดจากการดูดกลืนโดยธาตุเคมีในชั้นบรรยากาศของดวงอาทิตย์[3] ลักษณะอื่นบางลักษณะที่สามารถสังเกตเห็นได้ถูกระบุว่าเป็นเส้นฐานพิภพซึ่งเกิดจากการดูดกลืนโมเลกุลออกซิเจนของชั้นบรรยากาศของโลก

อ้างอิง[แก้]

  1. Jenkins, Francis A.; White, Harvey E. (1981), Fundamentals of Optics (4th ed.), McGraw-Hill, p. 18, ISBN 0072561912 
  2. G. Kirchhoff (1860). "Ueber die Fraunhofer'schen Linien". Annalen der Physik 185 (1): 148–150. Bibcode:1860AnP...185..148K. doi:10.1002/andp.18601850115. 
  3. G. Kirchhoff (1860). "Ueber das Verhältniss zwischen dem Emissionsvermögen und dem Absorptionsvermögen der Körper für Wärme und Licht". Annalen der Physik 185 (2): 275–301. Bibcode:1860AnP...185..275K. doi:10.1002/andp.18601850205.