เสือโคร่งเบงกอล
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จุดสีแดง แสดงตำแหน่งถิ่นอาศัย
ของเสือโคร่งเบงกอล
เสือโคร่งเบงกอล เป็นเสือโคร่งพันธุ์ย่อยพันธุ์หนึ่ง (Subspecies) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panthera tigris tigris จัดอยู่ในประเภทสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) นับเป็นเสือโคร่งที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของบรรดาเสือโคร่งทั้งหมด รองจากเสือโคร่งไซบีเรีย (P. t. altaica) ที่พบในแถบไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย
เสือโคร่งเบงกอล ตัวผู้เมื่อมีขนาดใหญ่เต็มที่อาจยาวได้ถึง 360 เซนติเมตร หนัก 180 - 270 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า และมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 140 - 180 กิโลกรัม
การกระจายพันธุ์จะกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียใต้ ในประเทศอินเดีย เนปาล บังกลาเทศ และกระจายเข้าไปในแถบประเทศพม่าด้วย
สถานะในธรรมชาติ จัดเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ (Endangered) เนื่องจากการถูกล่าเพื่อทำหนังเป็นเครื่องประดับ และกระดูก อวัยวะ เป็นยาสมุนไพรตามความเชื่อ อย่างไรก็ตาม เสือโคร่งเบงกอลนั้นนับได้ว่า เป็นเสือโคร่งชนิดที่ยังมีเหลืออยู่มากที่สุดในธรรมชาติ คาดว่ามีอยู่ประมาณ 2,000 ตัว ในธรรมชาติ ในเขตป่าอนุรักษ์และอินเดียและเนปาล และเป็นเสือที่มนุษย์นำมาเลี้ยงและขยายพันธุ์ได้มากและแพร่หลายที่สุด ในสถานที่เลี้ยง พบว่า เสือโคร่งเบงกอล เป็นเสือโคร่งที่มีความเชื่องและดุร้ายน้อยที่สุด จนสามารถฝึกหัดให้เล่นละครสัตว์ได้
