เพนนี-ฟาร์ธิง
เพนนี-ฟาร์ธิง (อังกฤษ: penny-farthing) หรือ จักรยานล้อสูง (high wheel, high wheeler) [1][2] หรือ จักรยานออร์ดิแนรี (ordinary) [3] เป็นชื่อที่ใช้เรียกจักรยานที่มีล้อหน้าใหญ่ และล้อหลังขนาดเล็กกว่า ขับเคลื่อนโดยการหมุนแกนล้อหน้า[4] ผู้ขับขี่นั่งบนเบาะที่ยกสูงกว่าล้อหน้า ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1.50 เมตร (60 นิ้ว) [5] เป็นจักรยานที่พัฒนามาจากโบนเชกเกอร์ ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1870 ถึง 1880 ก่อนจะพัฒนามาเป็นจักรยานที่มีโครงเป็นรูปสามเหลี่ยม และใช้โซ่ขับเคลื่อนล้อหลังแบบในปัจจุบัน [6]
จักรยานแบบนี้นิยมเรียกว่า "เพนนี-ฟาร์ธิง" มีหลักฐานการใช้ชื่อนี้ในวารสารข่าว Bicycle News ฉบับปี ค.ศ. 1891 [7] โดยมาจากการเทียบลักษณะของเหรียญเพนนี และเหรียญฟาร์ธิง (1/4 เพนนี) ของอังกฤษ [8]
ถึงแม้เพนนี-ฟาร์ธิงจะได้รับความนิยมเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็มักถูกอ้างถึงว่าเป็นสัญลักษณ์ของยุควิคตอเรียตอนปลาย [9]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "Rideable Bicycle Replicas". สืบค้นเมื่อ 2009-01-26.
- ↑ "HiWheel Sources aka Penny Farthing, Ordinary, Boneshaker". สืบค้นเมื่อ 2009-01-26.
- ↑ "The Wheelmen FAQ: What do you call high wheel bicycles?". สืบค้นเมื่อ 2009-01-23.
- ↑ "Pedaling History Bicycle Museum, A Quick History of Bicycles: The High Wheel Bicycle". สืบค้นเมื่อ 2009-01-24.
- ↑ "The Wheelmen FAQ:"Why did they make the wheel so big?"". สืบค้นเมื่อ 2008-05-15.
- ↑ Brown, Sheldon. "Sheldon Brown Glossary High Wheeler". สืบค้นเมื่อ 2008-05-15.
- ↑ "Oxford English Dictionary" (Draft, online ed.). Oxford University Press. 2008.
- ↑ Herlihy, David V. (2004). Bicycle, The History. Yale University Press. pp. 155–250. ISBN 0-300-10418-9.
- ↑ http://peugeot.mainspot.net/penny-farthing.htm
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ Penny-farthings
