เครื่องแบบนักเรียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เครื่องแบบนักเรียนในประเทศไทย

เครื่องแบบนักเรียน เป็นชุดเครื่องแบบของนักเรียนที่สวมใส่กันในสถาบัญการศึกษา ส่วนใหญ่ในหลายๆประเทศจะสวมชุดเครื่องแบบนักเรียนกันในระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษา โดยการแต่งเครื่องแบบนักเรียนมีพื้นฐานมาจากการแต่งตัวให้เข้ากับกาลเทศะของโรงเรียนหรือสถาบัญการศึกษา เครื่องแบบของนักเรียนชายส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยกางเกงขาสั้นหรือขายาวสีดำและเสื้อเชิ้ตสีขาวและส่วนใหญ่จะมีเนคไทด้วย ส่วนเครื่องแบบของนักเรียนหญิงนั้นจะแต่งต่างกันไปในแต่ละประเทศและระบบของโรงเรียน ส่วนใหญ่แล้วประกอบไปด้วยเสื้อครึ่งตัวของตรีหรือกระโปรงชุดใส่พร้อมด้วยกระโปรงหรือกางเกงหรือเสื้อไม่มีแขนใช้ใส่ทับเสื้อเสื้อตัวใน ในบางประเทศอนุญาตให้นักเรียนหญิงใส่กางเกงขายาว การใช้เสื้อสามารถหรือเสื้อสูทเหมือนเสื้อแจ็กเกตทั้งนักเรียนหญิงและนักเรียนชายนั้นถือเป็นเรื่องปกติโดยเฉพาะในประเทศที่มีภูมิอากาศหนาว ในขณะที่บางประเทศมีเครื่องแบบนักเรียนที่เป็นมาตรฐานให้ใช้สำหรับทุกโรงเรียน และบางประเทศก็จะมีเครื่องแบบนักเรียนแตกต่างกันไปในแต่ละโรงเรียน ส่วนในหลายๆโรงเรียนก็มีการจัดทำเข็มหรือตราสัญลักษณ์ติดหน้าอกด้วย

เครื่องแบบนักเรียนในแต่ละประเทศ[แก้]

เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น[แก้]

ชุดนักเรียนหญิงชั้นมัธยมของญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นเริ่มใช้เครื่องแบบนักเรียนมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน โรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนเกือบทุกโรงเรียนต่างให้นักเรียนแต่งกายในชุดเครื่องแบบนักเรียน รวมทั้งมหาวิทยาลัยผู้หญิงบางแห่งก็ยังคงใช้เครื่องแบบอยู่เช่นกัน ชุดเสื้อผ้าที่นักเรียนหรือนักศึกษาในประเทศญี่ปุ่นใช้สวมใส่ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "เซฟุกุ" (ญี่ปุ่น: 制服 Seifuku ; เครื่องแบบ ?) หรือ "กะกุเซฟุกุ" (ญี่ปุ่น: 学生服 Gakuseifuku ; ชุดนักเรียน ?)

โรงเรียนส่วนใหญ่ในชั้นประถมศึกษาไม่บังคับให้นักเรียนใส่เครื่องแบบ สำหรับโรงเรียนที่บังคับ นักเรียนชายจะต้องใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและสวมหมวก นักเรียนหญิงจะต้องใส่เสื้อสีขาวและกระโปรงจีบสีเทา หรือบางครั้งก็ใส่ชุดกะลาสี เครื่องแบบอาจจะแตกต่างกันไปตามโอกาสและฤดูกาล นักเรียนจะใส่หมวกที่มีสีสว่างสดใสเพื่อป้องกันอุบัติเหตุทางจราจร ชุดนักเรียนชั้นมัธยมประกอบด้วยชุดเครื่องแบบทหารสำหรับเด็กผู้ชายและชุดกะลาสีสำหรับเด็กผู้หญิง ชุดเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากชุดทหารในยุคเมจิ ซึ่งลอกแบบมาจากชุดนาวีของยุโรป ปัจจุบันยังคงมีการใช้ชุดเหล่านี้อยู่ หลายโรงเรียนเปลี่ยนไปใช้ชุดตามโรงเรียนสอนศาสนาของตะวันตก ชุดของผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกางเกงขายาว (มักเป็นคนละสีกับเสื้อแจ๊คเก็ต) ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเสื้อสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกระโปรงตาหมากรุก ทุกโรงเรียนจะมีเครื่องแบบภาคฤดูร้อน (ชุดผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็ก ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเครื่องแบบน้ำหนักเบา และกระโปรงตาหมากรุก) และชุดกีฬา นักเรียนอาจแต่งกายแตกต่างกันในชั้นเรียนเดียวกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับกฎระเบียบของแต่ละโรงเรียน นักเรียนบางคนอาจฝ่าฝืนกฎด้วยการใส่เครื่องแบบผิดระเบียบหรือใส่เครื่องแบบข้อห้ามต่างๆ เช่น ถุงเท้าหย่อนๆขนาดใหญ่และติดเข็มกลัด นักเรียนหญิงอาจใส่กระโปรงสั้นๆ นักเรียนชายอาจใส่กางเกงระดับสะโพก ไม่ผูกเนคไท และปลดกระดุมเสื้อ เนื่องจากบางโรงเรียนไม่มีห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบแยกเพศหรือห้องที่มีประตูล็อก นักเรียนจึงเปลี่ยนเสื้อกีฬาในห้องเรียน ทำให้มีนักเรียนบางคนที่ใส่ชุดกีฬาไว้ใต้เครื่องแบบนักเรียน โรงเรียนบางโรงเรียนบังคับทรงผม รองเท้า และกระเป๋าหนังสือ แต่นักเรียนมักจะปฏิบัติตามกฎในวาระพิเศษต่างๆเท่านั้น เช่น วันเปิดเทอม พิธีปิด และวันถ่ายรูปชั้น

เครื่องแบบนักเรียนเกาหลีใต้[แก้]

นักเรียนในระดับมัธยมศึกษาของประเทศเกาหลีใต้จะสวมเครื่องแบบที่เรียกว่า กโยบก (เกาหลี: 교복) โดยส่วนใหญ่แล้วโรงเรียนในระดับประถมศึกษายกเว้นโรงเรียนเอกชนบางแห่งจะไม่มีเครื่องแบบนักเรียน โดยเครื่องแบบนักเรียนนี้จะเริ่มถูกกำหนดให้ใส่อย่างเคร่งครัดโดยเริ่มตั้งแต่นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้นไป โดยเครื่องแบบนักเรียนของประเทศเกาหลีใต้มีพื้นฐานมาจากเครื่องแบบแนวตะวันตก ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วย เสื้อเชิ้ต, เสื้อสูทและเนคไท พร้อมด้วยกระโปรงสำหรับนักเรียนหญิงและกางเกงขายาวสีเทาสำหรับนักเรียนชาย เครื่องแบบนักเรียนนี้ดาราผู้มีชื่อเสียงมักสวมใส่เพื่อเจาะตลาดวัยรุ่นหรือเพื่อขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับความบันเทิงที่ให้วัยรุ่น เครื่องแบบนักเรียนนั้นถูกใช้ไปในการพบปะกันในเรื่องของความรักใคร่อยู่บ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้เองเครื่องแบบนักเรียนจนกลายเป็นบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกันในการแสดงลักษณะออกในลักษณะของแฟชั่นระหว่างนักเรียนด้วยกัน

เครื่องแบบนักเรียนไทย[แก้]

เครื่องแบบนักเรียนในประเทศไทยนั้นบังคับให้นักเรียนทุกคนต้องสวมเครื่องแบบนักเรียน เครื่องแบบนักเรียนในประเทศไทยนั้นมีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยจากเครื่องแบบที่กำหนดไว้จากส่วนกลางไม่ว่าจะเป็นทั้งในโรงเรียนของรัฐบาลและในโรงเรียนของเอกชนรวมทั้งในระดับอาชีวศึกษาและมหาวิทยาลัย เครื่องแบบนักเรียนในระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษาสำหรับนักเรียนชายนั้นประกอบด้วย กางเกงขาสั้นสีกากี, สีน้ำเงินเข้มหรือสีดำ มีความยาวเท่าหัวเข่า, เสื้อเชิ้ดสีขาวซีดมีขอปกมีแขนเสื้อสั้น, ถุงเท้ายาวสำน้ำตาลและรองเท้าผ้าใบสีดำ ส่วนนักเรียนหญิงนั้นสวมกระโปรงยาวเท่าหัวเข่า มีสีน้ำเงินเข้มหรือสีดำ, เสื้อสีขาวซีดและผูกโบว์ที่คอเสื้อ ส่วนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายนักเรียนหญิงจะไม่ใส่โบว์และใส่ถุงเท้ายาวถึงข้อเท้าสีขาวพร้อมกับรองเท้าสีดำ ชื่อของนักเรียน, รหัสนักเรียน, และชื่อของโรงเรียนส่วนใหญ่จะปักไว้ที่เสื้อนักเรียน ส่วนโรงเรียนที่อยู่นอกระบบและโรงเรียนนานาชาติจะมีเครื่องแบบนักเรียนที่ใกล้เคียงกับเครื่องแบบของนักเรียนอังกฤษและนักเรียนชายในระดับมัธยมปลายจะได้รับอนุญาตให้สวมกางเกงขายาว

เครื่องแบบนักเรียนในระดับอนุบาลตามมาตรฐานั้นจะต้องสวมกระโปรงสีแดงและเสื้อสีขาวสำหรับเด็กผู้หญิง ส่วนเด็กผู้ชายใส่กางเกงขาสั้นสีแดงและเสื้อเชิ้ตสีขาว และโรงเรียนในประเทศไทยทุกโรงเรียนจะมีหนึ่งวันต่อสัปดาห์ ส่วนใหญ่จะเป็นวันพฤหัสบดี ซึ่งเป็นวันลูกเสือ โดยนักเรียนชายจะสวมเครื่องแบบลูกเสือ ส่วนเครื่องประดับสำหรับนักเรียนชายนั้นไม่ได้รับอนุญาตให้นำไปโรงเรียน ส่วนของนักเรียนหญิงนั้นมีการอนุญาตบางอย่าง ทั้งนักเรียนหญิงและเรียนชายห้ามย้อมสีผมหรือสักตามร่างกาย ส่วนนักเรียนหญิงในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนของรัฐบาลไม่ได้รับอนุญาตให้ไว้ผมยาว สามารถไว้ยาวได้ถึงติ่งหูและทรงผมแบบผมบ๊อบเท่านั้น ส่วนนักเรียนหญิงในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายนั้นโรงเรียนบางแห่งอนุญาตให้ไว้ผมยาวได้แต่ต้องรวบผมในเวลาเรียน ส่วนนักเรียนชายตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียน ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ไว้ผมยาวได้เช่นกัน ต้องตัดผมเกรียน ส่วนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอาจไว้รองทรงหรือรองหวีก็ได้ ถ้าไม่ได้เป็นนักศึกษาวิชาทหาร

ประเทศไทยนั้นเป็นหนึ่งในสี่ประเทศของโลกที่ยังมีเครื่องแบบนักศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยอยู่