เครื่องขยายกำลังสัญญาณ

เครื่องขยายกำลังสัญญาณ (อังกฤษ: preamplifier, preamp) เป็นเครื่องขยายสัญญาณชนิดหนึ่ง ที่ป้อนสัญญาณไปสู่เครื่องขยายสัญญาณตัวอื่น เพื่อเตรียมสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ สำหรับการขยาย หรือประมวลผลต่อไป

โดยทั่วไปแล้ว หน้าที่ของเครื่องขยายกำลังสัญญาณก็คือ ขยายสัญญาณระดับต่ำ (อาจมีค่าอิมพีแดนซ์สูง) ไปเป็นสัญญาณไลน์ลีเวล (line-level) แหล่งป้อนสัญญาณโดยทั่วไปอาจเป็น หัวเข็มของเครื่องเล่นแผ่นเสียง ไมโครโฟน หรือทรานสดิวเซอร์อื่นๆ ซึ่งอาจมีการใช้อีควอไลเซอร์ และโทนคอนโทรลก็ได้

สำหรับเครื่องเสียงในบ้าน บางครั้งอาจหมายถึง อุปกรณ์ที่ทำหน้าที่เลือกแหล่งสัญญาณไลน์ลีเวลต่างๆ และมีปุ่มควบคุมความดังของเสียง ซึ่งไม่มีการขยายสัญญาณเลยก็ได้

ในระบบเครื่องเสียงนั้น เครื่องขยายลำดับที่สอง มักจะเป็นเครื่องขยายเสียง (power amplifier) ตัวเครื่องขยายกำลังสัญญาณจะให้อัตราขยายแรงดัน (ประมาณ 10 มิลลิโวลต์ ถึง 1 โวลต์) แต่ไม่มีอัตราขยายกระแสที่มีนัยสำคัญ ซึ่งเครื่องขยายเสียงจะให้กระแสที่สูงขึ้นจำเป็นสำหรับการขับลำโพง