เกาลัดไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกาลัดไทย
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน: ยูแคริโอต Eukarya
อาณาจักร: พืช Plantae
ไฟลัม: พืชดอก Magnoliophyta
ชั้น: Magnoliopsida
อันดับ: Malvales
วงศ์: Sterculiaceae
สกุล: Sterculia
สปีชีส์: S. monosperma
ชื่อทวินาม
Sterculia monosperma
Étienne Pierre Ventenat 1805
ชื่อพ้อง

Sterculia nobilis

เกาลัดไทย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Sterculia monosperma) เป็นพืชท้องถิ่นในจีนตอนใต้ บริเวณกวางตุ้ง กวางสี ยูนนาน ไต้หวัน จากนั้นจึงมีการแพร่กระจายไปยังอินเดีย เวียดนาม อินโดนีเซีย มาเลเซีย ญี่ปุ่น รวมทั้งไทย ผลเป็นผลแห้ง แตกเปลือกแข็ง เปลือกสีแดง หุ้มเมล็ดสีดำข้างใน เนื้อในเมล็ดสีเหลือง ต้มสุกแล้วเป็นสีเหลืองสด ผลเมื่อนำไปต้มหรือคั่วก่อนจะรับประทานได้ ไม้นำไปทำเฟอร์นิเจอร์ได้ดี เนื้อไม้มีเรซินมาก นำไปใช้ประโยชน์ทางอุตสาหกรรมได้

อ้างอิง[แก้]

  • นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. เกาลัดไทย ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 281

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]