เกมลูกแก้ว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกมลูกแก้ว  
เกมลูกแก้ว.jpg
ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก
ผู้ประพันธ์ แฮร์มัน เฮสเส
ชื่อต้นฉบับ Das Glasperlenspiel
ผู้แปล ริชาร์ด กับ คลารา วินสตัน
ประเทศ สวิตเซอร์แลนด์
ภาษา เยอรมัน
ประเภท นวนิยาย
ผู้เผยแพร่ โฮล์ท, ไรน์ฮาร์ท แอนด์วินสัน
วันเผยแพร่ ค.ศ. 1943
ชนิดสื่อ พิมพ์ (ปกแข็งและปกอ่อน)
จำนวนหน้า 558 หน้า
ISBN N/A

เกมลูกแก้ว (เยอรมัน: Das Glasperlenspiel; อังกฤษ: The Glass Bead Game) เป็นผลงานชิ้นเอกและผลงานชุดสุดท้ายของแฮร์มัน เฮสเส ซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวเยอรมัน โดยเริ่มเขียนในค.ศ. 1931 และจัดพิมพ์ในสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1943 ภายหลังจากถูกปฏิเสธไม่ให้ตีพิมพ์ในเยอรมนี[1] หนังสือได้รับการอ้างถึงในอ้างอิงของเฮสเส สำหรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ค.ศ. 1946

"เกมลูกแก้ว" เป็นการแปลตามตัวอักษรของชื่อเรื่องในภาษาเยอรมัน แต่หนังสือเล่มนี้ยังได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ Magister Ludi ซึ่งเป็นภาษาละตินที่หมายถึง "ต้นฉบับแห่งเกม" ซึ่งเป็นการให้เกียรติแก่ตัวละครหลักซึ่งเป็น "อาจารย์ลูดี" และยังสามารถเห็นเป็นการเล่นคำ : ลุด ในภาษาลาตินยังมีความหมายทั้ง "เกม" และ "โรงเรียน"

เนื้อเรื่องย่อ[แก้]

เกมลูกแก้ว เป็นเหตุการณ์ที่มิได้ระบุถึงวันเวลาที่แน่ชัดของช่วงศตวรรษในอนาคต เฮสเสได้แสดงให้เห็นจินตนาการของเขาว่าเป็นหนังสือที่เล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงประมาณต้นศตวรรษที่ 25 [2] และกำหนดเป็นดินแดนสมมุติแห่งหนึ่งในยุโรปตอนกลางที่มีชื่อว่าดินแดนคาสตาเลีย โดยกล่าวถึงเรื่องราวของอาจารย์ลูดี โยเซฟ คเนคชท์ ซึ่งในสมัยเด็กเป็นผู้ที่มีความสามารถทางดนตรี และได้รับเลือกให้เข้าศึกษาต่อที่สถานศึกษาชั้นนำในดินแดนคาสตาเลีย และมีโอกาสได้ศึกษาถึงเกมลูกแก้ว ซึ่งเป็นศาสตร์ชั้นสูงที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาสตร์แต่ละสาขา ต่อมาได้เลือกวิถีชีวิตเป็นนักบวชในนิกายคาสตาเลีย ในที่สุดได้รับตำแหน่งอาจารย์ลูดี ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของผู้เชี่ยวชาญเกมลูกแก้ว ในภายหลังได้ละเส้นทางดังกล่าว แล้วหันสู่ทางโลกภายนอกเพื่อเป็นครูธรรมดาของเด็กคนหนึ่ง ต่อมาเขาได้เสียชีวิตลงเนื่องจากการว่ายน้ำเพื่อเอาชนะใจศิษย์ของตน

การดัดแปลง[แก้]

ในค.ศ. 2010 เกมลูกแก้วได้รับการดัดแปลงเป็นละครโดยลาวิเนีย กรีนลอว์ สำหรับบีบีซี เรดิโอ 4 โดยมีเดอเรค จาคอบี เป็นผู้รับบทคนเขียนชีวประวัติ, ทอม เฟอร์กูสัน รับบทเป็นคเนคชท์ และเดวิด เซดดอน รับบทเป็น พลินโน [3]

ตัวละครหลัก[แก้]

  • โยเซฟ คเนคชท์: ตัวละครหลักของเรื่อง เป็นอาจารย์ลูดีที่ปรากฏในส่วนหลักของหนังสือ
  • ครูเพลง: ที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณของคเนคชท์ เมื่อคเนคชท์ยังเด็ก ผู้คัดเลือกให้เขาเข้าสู่สถานศึกษาชั้นนำของดินแดนคาสตาเลีย

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

ปฐมภูมิ[แก้]

ทุติยภูมิ[แก้]

  • Maurice Blanchot: H.H. 2. Das Spiel der Spiele in: dsb, Der Gesang der Sirenen. Essays zur modernen Literatur Übers. Karl August Horst (Le Livre à venir) Ullstein TB, Frankfurt 1982 ISBN 3-548-35139-5 (zuerst Hanser, 1962; Neuaufl. Fischer TB 1988 und Matthes & Seitz, 2008) TB-Ausg. S. 238 - 251
  • Maria-Felicitas Herforth: Hermann Hesse: Das Glasperlenspiel (Reihe: Königs Erläuterungen & Materialien 316) Bange, Hollfeld 2006 ISBN 978-3-8044-1700-7
  • Edmund Remys: Hermann Hesse’s Das Glasperlenspiel: A Concealed Defense of the Mother World, Bern and New York: Peter Lang, 1983.

เชิงอรรถ[แก้]

  1. Petri Liukkonen "Herman Hesse"
  2. Theodore Ziolkowski, Foreword to The Glass Bead Game, p. xii. Owl Books. ISBN 0-8050-1246-X
  3. BBC Radio 4 listing Classic Serial

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]