ฮิโระชิเงะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้เพื่อความสะดวกในการศึกษาเพิ่มเติมของผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความ เนื่องจากคำดังกล่าวยังไม่มีบทความในภาษาไทย ลิงก์ข้ามภาษาจะถูกตัดออกเมื่อหมดความจำเป็นแล้ว

ฮิโระชิเงะ
ภาพเหมือนของฮิโระชิเงะโดยคุนิซะดะ
ชื่อเมื่อเกิด	อันโด โทกุทะโร
วันเกิด	ค.ศ. 1797 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
วันเสียชีวิต	ค.ศ. 1858
สาขา	จิตรกร
ประเภทงาน	จิตรกรรม; ภาพพิมพ์แกะไม้

อุตะงะวะ ฮิโระชิเงะ (ภาษาญี่ปุ่น: 歌川広重, ภาษาอังกฤษ: Hiroshige หรือ Utagawa Hiroshige หรือ Andō Hiroshige (安藤広重)) (ค.ศ. 1797 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1858) เป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการสร้างภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut) สมัยที่เรียกว่า “ภาพอุกิโยะ” ซึ่งเป็นภาพพิมพ์แกะไม้ที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 20 ที่เป็นภาพภูมิทัศน์ ตำนานจากประวัติศาสตร์ การละคร และจากชีวิตความสนุก

ฮิโระชิเงะเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1797 ที่ เอะโดะ หรือกรุงโตเกียวในปัจจุบัน ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1858 ชื่อของฮิโระชิเงะที่ใช้ในงานศิลปะคือ อิจิยูไซ ฮิโระชิเงะ ( Ichiyūsai Hiroshige (一幽斎廣重))

เนื้อหา 1 เบื้องต้น 1.1 ฮิโระชิเงะที่ 2 และ ฮิโระชิเงะที่ 3 2 อ้างอิง 3 ดูเพิ่ม 4 ดุเพิ่ม 5 ระเบียงภาพ

[แก้] เบื้องต้น

ฮิโระชิเงะเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1797 มีชื่อว่าอันโด โทกุทะโร (Andō Tokutarō) ในค่ายทหารทางตะวันออกของปราสาทเอะโดะในบริเวณแยซูของเอะโดะ (ปัจจุบันโตเกียว) เป็นลูกของอันโด เกนเอะมอง เป็นข้าระดับโดชิง ของโชกุน มึหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับความปลอดภัยจากอัคคีภายของปราสาท พ่อของฮิโระชิเงะและครอบครัวและซามูไรอีก 30 คนอาศัยอยู่ภายในค่าย 10 ค่าย และมีรายได้ 60 โคกุซึ่งเทียบว่าเป็นฐานะรองๆ แต่มั่นคงและงานไม่หนัก ศาสตราจารย์เซะอิจิโร ทะกะฮะชิ (Seiichiro Takahashi) กล่าวว่าหน้าที่การป้องกันไฟส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการเที่ยวหาความสนุกสนาน^[1] ซามูไรและพ่อของฮิโระชิเงะมีหน้าที่คนงานชั้นต่ำอีก 300 คนผู้ที่ก็อาศัยอยู่ในค่ายด้วย พ่อของฮิโระชิเงะเสียชีวิตเมื่อฮิโระชิเงะมีอายุได้ 12 ปีฮิโระชิเงะทำหน้าที่ต่อ เอกสารเพียงเล็กน้อยกล่าวว่าฮิโระชิเงะได้รับการฝึกจากเจ้าหน้าที่ดับเพลิงอีกคนหนึ่งให้เขียนภาพแบบจีนตระกูลคะโน (Kanō school)

ตำนานกล่าวว่าฮิโระชิเงะมึความมุ่งมั่นที่จะเป็นศิลปินภาพอุกิโย (ukiyo-e artist) เมื่อได้เห็นภาพพิมพ์เกือบร่วมสมัยของโฮะกุไซ (Hokusai) ตั้งแต่บัดนั้นจนโฮะกุไซเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1849 งานของศิลปินสองคนนี้ก็สร้างแข่งกันให้กับลูกค้าเดียวกัน แต่สิ่งที่น่าจะมีอิทธิในการสร้างภาพพิมพ์แกะไม้มีส่วนมาจากทางเศรษฐกิจ เพราะเงินเดีอนของซามูไรชั้นรองอย่างฮิโระชิเงะก็คงไม่พอใช้ ซึ่งทำให้ต้องหารายได้เพิ่ม แต่ก็ไม่ยากอะไรเพราะหน้าที่เจ้าหน้าที่ดับเพลิงเป็นหน้าที่ที่มีเวลาว่างมาก

ความโน้มเอียงทางไปทางการวาดภาพทำให้ฮิโระชิเงะกลายเป็นจิตรกร เมื่อยังอายุไม่มากนักฮิโระชิเงะก็เริ่มเป็นที่รู้จัก เช่นในภาพเขียนเมื่อ ค.ศ. 1806 เป็นภาพขบวนของโชกุนจากเกาะริวกิว การศึกษาของฮิโระชิเงะเริ่มด้วยการเรียนการเขียนแบบตระกูลคะโนโดยเพื่อนเจ้าหน้าที่ดับเพลิง โอกะจิมะ รินไซ (Okajima Rinsai) การศึกษาช่วงนี้เป็นการเตรียมตัวให้ฮิโระชิเงะให้เป็นผู้ฝึกงานเขียนต่อมา ฮิโระชิเงะพยายามเข้าฝึกงานกับอุตะงะวะ โทะโยะกุนิ (Utagawa Toyokuni) จิตรกรผู้มีชื่อเสียงแต่ไม่สำเร็จ แต่ต่อมาก็ได้เข้าฝึกงาน (หลังจากถูกปฏิเสธไปครั้งหนึ่งก่อนหน้านั้น) กับอุตะงะวะ โทะโยะฮิโระ (Utagawa Toyohiro) ในปี ค.ศ. 1811 เมื่ออายุ 15 ปี โตโยฮิโรให้ชื่อฮิโระชิเงะว่า “อุตะงะวะ” (Utagawa) เพียงปีเดียวหลังจากเริ่มฝึกงานแทนที่จะเป็นสองถึงสามปีอย่างปกติ ต่อมาฮิโระชิเกะก็ใช้ชื่ออาจารย์เป็น “อิจิยูไซ ฮิโระชิเงะ” (Ichiyūsai Hiroshige)

เมื่อเริ่มฝึกงานกับโทะโยะฮิโร, ฮิโระชิเงะก็มิได้แสดงแนวโน้มทางความสามารถทางศิลปะมากนักและไม่มีผลงานเท่าใด แม้ว่าจะใช้ชื่อศิลปิน “อิจิยูไซ ฮิโระชิเงะ” และประกาศนียบัตรตั้งแต่ยังอายุเพียง 15 ปี งานชิ้นแรกที่แสดงความสามารถอย่างแท้จริงเป็นงานชิ้นที่ทำในปี ค.ศ. 1818 ในชุด “ทัศนียภาพ 8 ทางของทะเลสาบบิวะ” (Eight Views of Lake Biwa) และ “สถานที่สำคัญ 10 แห่งทางตะวันออกของเมืองหลวง” (Ten Famous Places in the Eastern Capital) ภาพสองชุดนี้ได้รับความสำเร็จพอประมาณ แต่ภาพ “สถานที่สำคัญทางตะวันออกของเมืองหลวง” สร้างใน ค.ศ. 1831 เริ่มสร้างความสนใจอย่างจริงจัง เชื่อกันว่างานเขียนระหว่างช่วงนี้เป็นงานที่ทำให้ฮิโระชิเงะศึกษาการเขียนภาพแบบตระกูลคะโน และ ชิโจ (Shijō) ได้ แต่งานเหล่านี้ก็เป็นเพียงงานเบื้องต้นที่ในที่สุดจึงได้นำมาสู่งานที่ทำให้ฮิโระชิเงะมีชื่อเสียงอย่างแท้จริง ในปี ค.ศ. 1832 ฮิโระชิเงะได้รับเชิญให้เป็นส่วนหนี่งของกลุ่มทูตโชกุนในพระราชสำนักหลวงที่เกียวโต ฮิโระชิเงะทิ้งนะคะจิโรลูกชายไว้ให้ทำหน้าที่ดับเพลิงแทน ขณะที่เดินทางไปเกียวโตฮิโระชิเงะก็สังเกตทิวทัศน์ของถนนโทไกโด (Tōkaidō road) หรือถนนฝั่งทะเลตะวันออกซึ่งเป็นถนนที่คดเคี้ยวเลียบฝั่งทะเลและภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะไปพลาง ผ่านทะเลสาบบิวะจนในที่สุดก็ถึงเกียวโต งานเขียนจากการเดินทางครั้งนี้ “สถานี 53 สถานีบนเส้นทางโตไกโด” (The Fifty-Three Stations of the Tokaido) เป็นงานพิมพ์ที่ประสพความสำเร็จมากและสร้างชื่อเสียงให้ฮิโระชิเงะเป็นศิลปินอย่างเต็มตัว แต่ก็มิได้ทำให้ฐานะทางการเงินดีเท่าใดนักจนตลอดชีวิต

ในปี ค.ศ. 1839 ภรรยาคนแรกฮิโระชิเงะเสียชีวิต ซึ่งต่อมาเขาได้แต่งงานกับ โอะยะสุ (O-yasu) ลูกสาวชาวนาชือคะเอะมอง (Kaemon) ฮิโระชิเงะอาศัยอยู่ในค่ายจนอายุ 43 และทำงานเช่นพ่อถึงแม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นศิลปินแล้วก็ตาม

[แก้] ฮิโระชิเงะที่ 2 และ ฮิโระชิเงะที่ 3

ฮิโระชิเงะที่ 2 เป็นช่างภาพพิมพ์ชื่อชิเงะโนะบุ (Shigenobu) ผู้แต่งงานกับทัทสุลูกสาวของฮิโระชิเงะ ฮิโระชิเงะตั้งใจจะให้ชิเงะโนะบุเป็นทายาทแต่ทัทสุและชิเกะโนบุแยกกัน แต่ชิเกะโนบุก็ยังใช้ชื่อฮิโระชิเงะซึ่งทำให้รู้จักกันในชื่อ “ฮิโระชิเงะที่ 2” ส่วน หลังจากนั้นทัทสุก็ไปแต่งงานกับศิลปินอีกคนหนึ่งชื่อ ชิเงะมะสะ (Shigemasa) ผู้ที่กลายมาเป็นทายาทเจ้าหน้าที่ดับเพลิงของฮิโระชิเงะและใช้ชื่อฮิโระชิเงะ ที่รู้จักกันในชื่อ “ฮิโระชิเงะที่ 3” แต่ทั้ง ฮิโระชิเงะที่ 2 และ ฮิโระชิเงะที่ 3 ต่างก็ไม่ได้รับความสำเร็จเท่าเทียมกับฮิโระชิเงะ

[แก้] อ้างอิง

1. ^ "The firemen of his day appear to have actually spent most of their time gambling, drinking, or otherwise amusing themselves." pg 2 of Ando Hiroshige, authored by Professor Sei-ichiro Takahashi (head of the Japan Art Academy and Minister of Education in 1947), trans. by Charles S. Terry; published by the Charles E. Tuttle Company in 1956.

[แก้] ดูเพิ่ม

• จิตรกรรมภูมิทัศน์
• ภาพพิมพ์แกะไม้

[แก้] ดุเพิ่ม

• คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่นๆ เกี่ยวกับ ฮิโระชิเงะ

[แก้] ระเบียงภาพ

ภาพจากชุด “สถานี 53 สถานีบนเส้นทางโทไกโด”:

“ยามเข้าที่นิฮงบะชิ” (The Morning glow at the Nihonbashi)

“ทะเลสาบที่ฮะโกะเนะ” (The Lake at Hakone)

“หิมะยามค่ำที่คัมบะระ” (Night Snow at Kambara)

“อากาศสดใสหลังหิมะตกที่คะเมะยะมะ” (Clear Weather After Snow at Kameyama)

ภาพจากชุด “ทัศนียภาพเด่น 100 แห่งของเอะโดะ”

“สารบรรณ” (Table of Contents)	“สวนท้อในคาเมโด” (The Plum Garden in Kameido)	“สะพานใหญ่, ฝนตก” (Great Bridge, Sudden Shower at Atake)	“ถนนช่างย้อมผ้าในคานดะ” (The Dyers' Street in Kanda)	“ถนนสุรุกะ” (The Suruga Street)
“สนที่สระเซ็นโซคุ” (The Pine of the Hanging Surplice at Senzoku Pond)	“ถนนฮิโรโคจิในชิตะยะ” (Hirokoji Street in Shitaya)	“เรือบนคลองโยสึกิ-โดริ” (Barges on the Yotsugi-dori Canal)	“เนินโยะฮิและสะพานกลองที่เมะกุโระ” (Yuhi Hill and the Drum Bridge at Meguro)	“สนห้ากิ่งที่แม่น้ำโอะนะกิ” (The Five Trunked Pine on the Onagi River)