อี-2 ฮ็อคอาย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อี-2 ฮ็อคอาย

อี-2 ฮ็อคอาย (อังกฤษ: E-2 Hawkeye) อี-2 เป็นเครื่องบินที่มีจานโดมอยู่บริเวณกลางลำตัวเพื่อใช้เตือนภัยประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1960 และเริ่มประจำกองทัพเรือสหรัฐฯในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1964

รายละเอียด อี-2 ฮ็อคอาย[แก้]

E-2C Hawkeye 0014.svg
  • ผู้สร้าง บริษัทกรัมแมน แอโรสเปส คอร์ปอเรชั่น (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท แจ้งเตือนภัยล่วงหน้า ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เจ้าหน้าที่ 5 นาย
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด อัลลิสัน ที 56-เอ-425 กำลังเครื่องละ 4,910 แรงม้า 2 เครื่อง
  • กางปีก24.56 เมตร
  • เส้นผ่าศูนย์กลางเรโดม 7.32 เมตร
  • ยาว 17.55 เมตร
  • สูง 5.59 เมตร
  • พื้นที่ปีก 65 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า 17,240 กิโลกรัม
  • น้ำหนักเชื้อเพลิงสูงสุด 5,624 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 23,391 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูง 602 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • อัตราเร็วเดินทาง 500 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • เพดานบินใช้งาน 9,390 เมตร
  • ระยะทางวิ่งขึ้น 576 เมตร
  • ระยะทางวิ่งขึ้น พ้น 15 เมตร 768 เมตร
  • พิสัยบิน 2,583 กิโลเมตร

[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522