อิลยูชิน อิล-76

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อิลยูชิน อิล-76

อิลยูชิน อิล-76 (Ilyushin Il-76) อิล-76 ปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีส ปี 1971 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 1971 และส่งมอบให้กับกองทัพอากาศโซเวียต เมื่อปี 1974 ส่งมอบให้กับสายการบินแอโรฟล็อตในปี 1976 อิล-76 เป็นเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต โดยรุ่นที่ใช้งานทางทหารจะมีป้อมปืนท้าย อิล-76 ได้รับการดัดแปลงให้บรรทุกเชื้อเพลิงเพื่อใช้สำหรับเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศให้กับเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดเช่น ตูโปเลฟ ตู-22 (แบคไฟร์) อิล-76 ได้ทำสถิติความเร็วและความสูงที่สำคัญคือ ขึ้นสูงสุดที่ระยะ 2,000 เมตร โดยมีน้ำหนักบรรทุก 70,121 กิโลกรัม

รายละเอียด อิลยูชิน อิล-76[แก้]

  • ผู้สร้าง :(บริษัทโรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือบริษัทอิลยูชิน
  • ประเภท:ลำเลียงขนส่งขนาดหนัก พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 4 นาย
  • เครื่องยนต์:เทอร์โบแฟน โซโลวีเอฟ ดี-30 เคพี ให้แรงขับเครื่องละ 12,000 กิโลกรัม 4 เครื่อง
  • กางปีก: 50 เมตร
  • ยาว: 46.59 เมตร
  • สูง: 14.76 เมตร
  • พื้นที่ปีก: 300 ตารางเมตร
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 170,000 กิโลกรัม
  • น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 40,000 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วเดินทางขึ้นสูง: 800 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,000 เมตร
  • อัตราเร็วเดินทางประหยัด: 750 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 12,000 เมตร
  • เพดานบินปกติ: 9,000-12,000 เมตร
  • พิสัยบินเมื่อบรรทุกภารกรรมสูงสุด:5,000 กิโลเมตร
  • พิสัยบินเมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงสูงสุด: 6,700 กิโลเมตร

[1]


อ้างอิง[แก้]

  1. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522