อับดุล กลาม
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| อับดุล กลาม | |
|---|---|
| ประธานาธิบดีของอินเดีย | |
| ดำรงตำแหน่ง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 – 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 |
|
| นายกรัฐมนตรี | มานโมฮัน ซิงห์ |
| รองประธานาธิบดี | ไบรอน ซิงห์ เศขวัต |
| สมัยก่อนหน้า | โกเจริล รามัน นารายณัน |
| สมัยถัดไป | ประติภา ปาฏีล |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 15 ตุลาคม พ.ศ. 2474 รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย |
| ศาสนา | อิสลาม |
ดร. เอ. พี. เจ. อับดุล กลาม (อังกฤษ: A. P. J. Abdul Kalam) หรือ อวุล ปกีร์ ไชนุลาบดีน อับดุล กลาม (ทมิฬ: அவுல் பகீர் ஜைனுலாப்தீன் அப்துல் கலாம்) (ฮินดี: अब्दुल कलाम) เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ประธานาธิบดีคนที่ 11 ของประเทศอินเดีย ช่วง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 – 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งจรวดและขีปนาวุธ" และ "นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่" [1]
อัตชีวประวัติ ได้ถูกทำเป็นหนังสือ “ปีกแห่งไฟ” เขาเกิดมาจากครอบครัวเจ้าของเรือที่มีการศึกษาน้อย และได้เป็นเป็นนักวิทยาศาสตร์แห่งกระทรวงกลาโหม
อ้างอิง [แก้]