หยางกุ้ยเฟย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก หยางกุ้ยเฟย)

หยางกุ้ยเฟย์ ตามสำเนียงกลาง หรือ เอียกุยฮุย ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 杨贵妃; จีนตัวเต็ม: 楊貴妃; พินอิน: Yáng Guìfēi; เวด-ไจลส์: Yang2 Kuei4-fei1; 26 มิถุนายน 719 – 15 กรกฎาคม 756[1]) แปลว่า สนมหยาง (Consort Yang) ชื่อตัวว่า หยาง อฺวี้-หฺวัน (จีน: 楊玉環; พินอิน: Yáng Yùhuán; เวด-ไจลส์: Yang24-huan2) และชื่อเมื่อบวชว่า สัตยวดี (太真[2]) เป็นสนมเอกของพระเจ้าเสฺวียนจงแห่งราชวงศ์ถัง และเป็นหนึ่งในสี่ยอดพธู

ในปลายรัชกาลพระเจ้าเสฺวียนจง แม่ทัพอัน ลู่ชัน (安祿山) ก่อกบฏ พระเจ้าเสฺวียนจงและข้าราชการหนีจากเมืองฉังอันไปเมืองเฉิงตู บรรดาทหารมหาดเล็กขอให้พระเจ้าเสฺวียนจงประหารสนมหยางเสีย เพราะเชื่อว่า หยาง กั๋วจง (楊國忠) ญาติของสนมหยาง เป็นตัวการกบฏ พระเจ้าเสฺวียนจงจึงสั่งให้ขันทีเกา ลี่ชื่อ (高力士) รัดคอสนมหยางขาดใจตาย

อ้างอิง[แก้]