หมู่เกาะนิโคบาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แผนที่หมู่เกาะนิโคบาร์

หมู่เกาะนิโคบาร์ (อังกฤษ: Nicobar Islands) ปรากฏในแผนที่โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงรัตนโกสินทร์ว่า นาควารีเกาะคนเปลือย[1] เป็นหมู่เกาะทางตะวันออกของมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตปกครองพิเศษอาเจะห์และเกาะสุมาตรา ราว 150 กม. มีทะเลอันดามันคั่นจากกลางกับประเทศไทย หมู่เกาะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอนุทวีปอินเดีย ราว 1,300 กม. โดยมีอ่าวเบงกอลคั่น หมู่เกาะเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ประเทศอินเดีย

อนึ่ง ชื่อ นิโคบาร์ มาจากคำว่า นาควาระ อันมีความหมายว่า "ถิ่นนาค หรืองู หรือคนเปลือย"[2]

ยูเนสโกประกาศให้หมู่เกาะอยู่ในโครงการมนุษย์และชีวมณฑลของยูเนสโก[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. ""เกาะแก้วพิสดาร" ในพระอภัยมณีของสุนทรภู่". หอจดหมายเหตุอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2556. 
  2. "สุนทรภู่ แต่งพระอภัยมณี ใช้ฉากทะเลอันดามัน ไม่ใช่อ่าวไทย". คมชัดลึก. 22 มิถุนายน 2554. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2556. 
  3. "Nicobar Islands declared as world biosphere reserve". The Times of India. 31/05/2013. สืบค้นเมื่อ 31 May 2013.