ส้วม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ส้วม (บางครั้งเรียก สุขา) คือสุขภัณฑ์ และระบบกำจัดการขับถ่าย เพื่อชำระของเสียจากร่างกายอย่างปัสสาวะ อุจจาระ อาจรวมถึงอาเจียนและประจำเดือนที่บางครั้งมีในส้วมในสังคมตะวันตก คำว่า "ส้วม" ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถานหมายถึง "ที่ถ่ายอุจจาระปัสสาวะ"

ส้วมชักโครกรุ่นแรก ประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1596 โดยเซอร์จอห์น แฮริงตัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1775 อเล็กซานเดอร์ คัมมิงส์ ได้พัฒนาต่อจนสามารถใช้งานได้ดีขึ้น กักเก็บน้ำไว้ในท่อรูปตัวยู (คอห่าน) เพื่อกันของเสียย้อนกลับ จนเป็นต้นแบบของส้วมชักโครกในปัจจุบัน[1]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]