จักรพรรดิชาห์ชะฮัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิชาห์ชะฮัน
'Jujhar Singh Bundela Kneels in Submission to Shah Jahan', painted by Bichitr, c. 1630, Chester Beatty Library.jpg
ราชวงศ์ ตีมูร์
ระยะครองราชย์ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1658
รัชกาลก่อนหน้า สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
รัชกาลถัดไป สมเด็จพระจักรพรรดิออรังเซพ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 5 มกราคม ค.ศ. 1592
เมืองละฮอร์
สวรรคต 22 มกราคม ค.ศ. 1666
เมืองอัครา
พระราชบิดา สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
พระราชมารดา โชธพาอี
พระอัครมเหสี อัคบาราบาดี มหัล
กันดาฮารี มหัล
มุมตาซ มหัล
พระราชโอรส/ธิดา ชะฮานารา เบกุม ซาฮิบ
ดารา ศีโกห์
ชาห์ศูชา
โรศันนารา เบกุม
ออรังเซพ
มูรัด บากศ์
เกาฮารา เบกุม
    

ชาฮาบุดดีน มุฮัมมัด คุรรัม ชาห์ชะฮันที่ 1 (อูรดู: شاه ‌جہاں, Persian: شاه جهان, ฮินดี: शाहजहां ศาหชหำ, ราชสมภพ 5 มกราคม ค.ศ. 1592 - สวรรคต 22 มกราคม ค.ศ. 1666) พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ กับพระนางโชธพาอี (เจ้าหญิงมนมาตีแห่งโชธปุระ)[1] ทรงครองบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1627 โดยการสังหารพี่น้องจำนวนมาก[2] พระองค์ถือเป็นพระมหากษัตริย์ที่เข้มงวดในเรื่องพระศาสนามาก แม้ว่าพระองค์จะมีพระมารดาเป็นชาวฮินดูก็ตาม[2] พระองค์ทรงบังคับชาวโปรตุเกสจำนวนมากให้มานับถือศาสนาอิสลาม[2] พระองค์มีพระมเหสีองค์หนึ่งพระนามว่า มัมทัส มาฮาล หลังจากการสิ้นพระชนม์ของนาง พระองค์ก็ได้สร้างอนุสรณ์แห่งความรัก ทัชมาฮาลขึ้นมา[2] จนในปี พ.ศ. 2202 พระองค์ก็ถูกพระโอรสคือ ออรังเซพ คุมพระองค์จำในป้อมอัครารวม 31 ปี และดำรงพระชนม์ในฐานะนักโทษของพระโอรสอีก 7 ปี[2] จนเสด็จสวรรคตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2209 สิริพระชนมายุได้ 74 พรรษา


อ้างอิง[แก้]

  1. Shah Jahan. Britannica Concise.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 ดาวสยาม วชิรปัญโญ, พระมหา. ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพฯ:เม็ดทรายพริ้นติ้ง, ครั้งที่ 2, 2550. หน้า 231

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


ก่อนหน้า จักรพรรดิชาห์ชะฮัน ถัดไป
สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ 2leftarrow.png Flag of the Mughal Empire.svg
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุล
(8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1658)
2rightarrow.png สมเด็จพระจักรพรรดิออรังเซพ