จักรพรรดิชาห์ชะฮัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิชาห์ชะฮัน
'Jujhar Singh Bundela Kneels in Submission to Shah Jahan', painted by Bichitr, c. 1630, Chester Beatty Library.jpg

พระปรมาภิไธย ชาฮาบุดดีน มุฮัมมัด คุรรัม ชาห์ชะฮันที่ 1
ราชวงศ์ ตีมูร์
บรมราชาภิเษก 25 มกราคม ค.ศ. 1628, เมืองอัครา
รัชกาล 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1658
รัชกาลก่อน สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
รัชกาลถัดไป สมเด็จพระจักรพรรดิออรังเซพ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 5 มกราคม ค.ศ. 1592
เมืองละฮอร์
สวรรคต 22 มกราคม ค.ศ. 1666
เมืองอัครา
พระราชบิดา สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
พระราชมารดา โชธพาอี
พระอัครมเหสี อัคบาราบาดี มหัล
กันดาฮารี มหัล
มุมตาซ มหัล
พระราชบุตร ชะฮานารา เบกุม ซาฮิบ
ดารา ศีโกห์
ชาห์ศูชา
โรศันนารา เบกุม
ออรังเซพ
มูรัด บากศ์
เกาฮารา เบกุม

ชาฮาบุดดีน มุฮัมมัด คุรรัม ชาห์ชะฮันที่ 1 (อูรดู: شاه ‌جہاں‎, Persian: شاه جهان, ฮินดี: शाहजहां ศาหชหำ, ราชสมภพ 5 มกราคม ค.ศ. 1592 - สวรรคต 22 มกราคม ค.ศ. 1666) พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ กับพระนางโชธพาอี (เจ้าหญิงมนมาตีแห่งโชธปุระ)[1] ทรงครองบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1627 โดยการสังหารพี่น้องจำนวนมาก[2] พระองค์ถือเป็นพระมหากษัตริย์ที่เข้มงวดในเรื่องพระศาสนามาก แม้ว่าพระองค์จะมีพระมารดาเป็นชาวฮินดูก็ตาม[2] พระองค์ทรงบังคับชาวโปรตุเกสจำนวนมากให้มานับถือศาสนาอิสลาม[2] พระองค์มีพระมเหสีองค์หนึ่งพระนามว่า มัมทัส มาฮาล หลังจากการสิ้นพระชนม์ของนาง พระองค์ก็ได้สร้างอนุสรณ์แห่งความรัก ทัชมาฮาลขึ้นมา[2] จนในปี พ.ศ. 2202 พระองค์ก็ถูกพระโอรสคือ ออรังเซพ คุมพระองค์จำในป้อมอัครารวม 31 ปี และดำรงพระชนม์ในฐานะนักโทษของพระโอรสอีก 7 ปี[2] จนเสด็จสวรรคตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2209 สิริพระชนมายุได้ 74 พรรษา


อ้างอิง[แก้]

  1. Shah Jahan. Britannica Concise.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 ดาวสยาม วชิรปัญโญ, พระมหา. ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพฯ:เม็ดทรายพริ้นติ้ง, ครั้งที่ 2, 2550. หน้า 231

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


ก่อนหน้า จักรพรรดิชาห์ชะฮัน ถัดไป
สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ 2leftarrow.png Flag of the Mughal Empire.svg
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุล
(8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1658)
2rightarrow.png สมเด็จพระจักรพรรดิออรังเซพ