จักรพรรดิชะฮันคีร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิชะฮันคีร์
Jahangir holding a globe, 1614-1618.jpg
ราชวงศ์ ตีมูร์
ระยะครองราชย์ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1605 - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627
รัชกาลก่อนหน้า สมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์
รัชกาลถัดไป สมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 20 กันยายน ค.ศ. 1569
ฟาเตห์ปุรสีกรี เมืองอัครา
สวรรคต 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627
ฉินครห์สิรี
พระราชบิดา สมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์
พระราชมารดา โชธาพาอี
พระอัครมเหสี มนภาวตีพาอี
นูร์ ชะฮัน
โชธพาอี
พระราชโอรส/ธิดา นิซาร์ เบกุม
กุสเรา มีร์ซา
เปอร์เวซ
บะฮาร์ บานู เบกุม
ชาห์ชะฮัน
ชาห์รีอาร์
ชะฮันทาร์ชาห์
    

นูรุดดีน สะลีม ชะฮันคีร์ (เปอร์เซีย: نورالدین سلیم جهانگیر, ราชสมภพ 20 กันยายน ค.ศ. 1569 - สวรรคต 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627) พระปรมาภิไธย นูรุดดีน มาจากภาษาอาหรับที่มีความหมายว่า แสงแห่งศรัทธา ส่วนชะฮันคีร์ มาจากภาษาเปอร์เซียที่มีความหมายว่า ผู้พิชิตโลก

สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ กับพระนางโชธาพาอี ทรงครองราชย์สมบัติต่อจากพระชนกในปี ค.ศ. 1605 เมื่อมีพระชนมายุได้ 37 พรรษา ก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ทรงก่อการกบฏต่อพระบิดาหลายครั้ง แต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษ[1] พระองค์มีพระมเหสีเอกที่ทรงรักมากที่สุดคือ นูร์ ชะฮัน ซึ่งเป็นหญิงม่าย โดยในรัชสมัยของพระองค์ กัปตันวิลเลียม ฮอกินส์ (William Hawkins) ตัวแทนบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ได้เข้ามาติดต่อค้าขายกับอินเดีย[1]

พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 ระหว่างทางที่มาจากกัศมีร์ สิริพระชนมายุได้ 58 พรรษา

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 ดาวสยาม วชิรปัญโญ, พระมหา. ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพฯ:เม็ดทรายพริ้นติ้ง, ครั้งที่ 2, 2550. หน้า 231

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]



ก่อนหน้า จักรพรรดิชะฮันคีร์ ถัดไป
สมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร 2leftarrow.png Flag of the Mughal Empire.svg
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุล
(29 ตุลาคม ค.ศ. 1605 - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627)
2rightarrow.png สมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน