สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
| สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ |
|
|---|---|
 |
|
| พระปรมาภิไธย | นูรุดดีน สะลีม ชะฮันคีร์ |
| ราชวงศ์ | ตีมูร์ |
| ระยะครองราชย์ | 29 ตุลาคม ค.ศ. 1605 - 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 |
| รัชกาลก่อนหน้า | สมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ |
| รัชกาลถัดไป | สมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | 20 กันยายน ค.ศ. 1569 ฟาเตห์ปุรสีกรี เมืองอัครา |
| สวรรคต | 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 ฉินครห์สิรี |
| พระราชบิดา | สมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ |
| พระราชมารดา | โชธาพาอี |
| พระอัครมเหสี | มนภาวตีพาอี นูร์ ชะฮัน โชธพาอี |
| พระราชโอรส/ธิดา | นิซาร์ เบกุม กุสเรา มีร์ซา เปอร์เวซ บะฮาร์ บานู เบกุม ชาห์ชะฮัน ชาห์รีอาร์ ชะฮันทาร์ชาห์ |
นูรุดดีน สะลีม ชะฮันคีร์ (เปอร์เซีย: نورالدین سلیم جهانگیر, ราชสมภพ 20 กันยายน ค.ศ. 1569 - สวรรคต 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627) พระปรมาภิไธย นูรุดดีน มาจากภาษาอาหรับที่มีความหมายว่า แสงแห่งศรัทธา ส่วนชะฮันคีร์ มาจากภาษาเปอร์เซียที่มีความหมายว่า ผู้พิชิตโลก
สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ กับพระนางโชธาพาอี ทรงครองราชย์สมบัติต่อจากพระชนกในปี ค.ศ. 1605 เมื่อมีพระชนมายุได้ 37 พรรษา ก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ทรงก่อการกบฏต่อพระบิดาหลายครั้ง แต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษ[1] พระองค์มีพระมเหสีเอกที่ทรงรักมากที่สุดคือ นูร์ ชะฮัน ซึ่งเป็นหญิงม่าย โดยในรัชสมัยของพระองค์ กัปตันวิลเลียม ฮอกินส์ (William Hawkins) ตัวแทนบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ได้เข้ามาติดต่อค้าขายกับอินเดีย[1]
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1627 ระหว่างทางที่มาจากกัศมีร์ สิริพระชนมายุได้ 58 พรรษา
อ้างอิง [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Jahangir |
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
