วิทยาเขต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วิทยาเขต (อังกฤษ: campus) เป็นสถานที่ที่มหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยจัดตั้งขึ้นเพื่อจัดการศึกษา ซึ่งอาจจะประกอบด้วยห้องสมุด หอพัก อาคารต่างๆ ในรูปแบบเช่นเดียวกันกับมหาวิทยาลัย

วิทยาเขต ถูกใช้เรียกครั้งแรกโดยวิทยาลัยนิวส์เจอร์ซี่ (มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน) ในช่วงทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 18 ต่อมาวิทยาลัยต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา จึงได้นำคำว่า "วิทยาเขต" มาเรียกชื่อสถานที่จัดการศึกษานอกที่ตั้งของวิทยาลัย

ในประเทศไทย[แก้]

ในประเทศไทย วิทยาเขต หมายถึง หน่วยงานในสังกัดสถาบันอุดมศึกษา หรือสถาบันอื่นๆ ซึ่งมีพื้นที่แยกออกไปจากต้นสังกัด และมีการจัดการเรียนการสอน การบริหารงานที่ขึ้นตรงกับต้นสังกัด เช่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตบางนา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์

ในบางสถาบันอาจจะมีการใช้คำอื่นๆ แทนคำว่าวิทยาเขต เช่น ศูนย์การศึกษา เขตการศึกษา ศูนย์ (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เขตพื้นที่ลำปาง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เขตการศึกษาตรัง

ดูเพิ่ม[แก้]