วัยสูงอายุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วัยสูงอายุ หรือ วัยชรา หมายถึง มนุษย์ที่มีอายุอยู่ในช่วงปลายของชีวิต นิยามของผู้สูงอายุอาจแตกต่างกันไปเมื่อพิจารณาจากแง่มุมต่าง ๆ อาทิ ทางชีววิทยา ประชากรศาสตร์ การจ้างงาน และทางสังคมวิทยา ในทางสถิติมักถือว่าผู้ที่อยู่ในวัยสูงอายุคือบุคคลที่มีอายุ 60-65 ปีขึ้นไป[1] สำหรับประเทศไทยกำหนดไว้ว่าผู้สูงอายุคือบุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่จะมีสัดส่วนผู้สูงอายุต่อประชากรทั้งประเทศสูงกว่าประเทศกำลังพัฒนา สำหรับประเทศไทยมีสัดส่วนของผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ[2]

การเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย[แก้]

  • การสูญเสียฟัน
  • ผิวหนังเหี่ยวย่นเพิ่มขึ้น
  • สีผมเปลี่ยนเป็นสีเทา หรือสีขาว
  • ความสามารถในการมองเห็นลดลง
  • การรับรู้ทางเสียงลดลง
  • ร่างกายเคลื่อนไหวได้น้อยลง และใช้เวลามากขึ้น
  • การใช้ความจำน้อยลง
  • ความต้องการทางเพศลดลง หรือหมดไป


อ้างอิง[แก้]

  1. "old age", Encyclopedia Britannica
  2. ผศ.ศิริพันธ์ ถาวรทวีวงษ์, ประชากรศาสตร์, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2543, 11-12

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]