วันอีด
| บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ ศาสนาอิสลาม ประวัติศาสนาอิสลาม |
|
| พระเจ้า | |
| อัลลอฮ์ | |
| ศาสดา | |
| มุฮัมมัด | |
| การปฏิบัติ | |
| ปฎิญานตน · ละหมาด· ศีลอด · ซะกาต · ฮัจญ์ | |
| บุคคลสำคัญ | |
| มุฮัมมัด · อีซา · มูซา · อิบรอฮีม · นุหฺ | |
| คัมภีร์และหนังสือ | |
| อัลกุรอาน · เตารอต · อินญีล · ซะบูร | |
| ธรรมนูญและกฎหมาย | |
| อัลกุรอาน · ซุนนะฮฺ · ชะรีอะฮ์ · ฟิกฮฺ | |
| จุดแยกอะกีดะฮ์ | |
| ซุนนี · ชีอะฮ์ | |
| สังคมศาสนาอิสลาม | |
| เมือง · ปฏิทิน ·มัสยิด· สถาปัตยกรรม · ศิลปะ · บุคคล | |
| ดูเพิ่มเติม | |
| จิฮาด · ศัพท์ · หมวดหมู่ศาสนาอิสลาม | |
วันตรุษอีด หรือวันอีด เป็นวันเฉลิมฉลองในศาสนาอิสลาม โดยในวันนี้จะมีกิจกรรมต่าง ๆ เช่น แต่งกายให้สะอาดเรียบร้อย ร่วมกันทำพิธีละหมาดวันอีดที่สนามหรือในมัสยิด เยี่ยมเยืยนญาติพี่น้อง รับประทานอาหารร่วมกัน เป็นต้น
มุสลิมที่พูดภาษามลายูจะเรียกวันนี้ว่า ฮารีรายอ (ภาษามลายูปัตตานี ) หรือ Hari Raya ในภาษามลายูกลาง แปลว่า วันใหญ่ หรือ วันอีด (ทับศัพท์จากภาษาอาหรับ) ใน อินโดนีเซีย จะเรียกว่า ฮารีเลอบาราน ศาสนพิธีตรุษอิดิลฟิตรี ปฏิบัติกันตามหัวเมืองทั่ว ๆ ไป
วันอีดมี 2 วันในแต่ละปีคือ
- อีดุลฟิฏริ (สะกดไม่มาตรฐาน อีดิลฟิตรี) ในวันที่ 1 เชาวาล จะมีเลี้ยงอาหารให้แก่ญาติมิตร หลังจากนมาซอีด
- อีดุลอัฎหา หรือสะกด อีดุลอัฎฮา ในวันที่ 10 ซุลหิจญะฮฺ จะมีการเชือดสัตว์พลี (กุรบาน)และเลี้ยงอาหารให้แก่ญาติมิตร หลังจากนมาซอีด
ในวันอีดจะมีการประกอบศาสนกิจ(จังหวัด สงขลาจังหวัด ปัตตานี จังหวัด นราธิวาส จังหวัด ยะลา จังหวัดสตูล เป็นส่วนใหญ่ และจังหวัดอื่น ๆ ตามกันไป มีหลักการว่าพระราชพิธีตรุษอีด จะประกอบในประเทศมาเลเซีย บรูไน ซาอุดิอารเบีย กาตาร์ โอมาน และประเทศอื่น ๆ ที่มีประชากรมุสลิมจำนวนมาก โดยมีพระมหากษัตริย์ในประเทศนั้นจะเสด็จเป็นองค์ประธานด้วยพระองค์เอง สำหรับ อินโดนีเซีย ก็มีการเฉลิมฉลองเช่นเดียวกัน โดยทางรัฐบาลกำหนดให้เป็นวันหยุดราชการต่อเนื่องกันนานหลายวัน เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่นายจ้างจะให้โบนัสแก่ลูกจ้างในเทศกาลนี้ และอนุญาตให้เดินทางกลับภูมิลำเนาได้
[แก้] ดูเพิ่ม
- ปฏิทินฮิจญ์เราะฮฺ
- ข้อปฏิบัติในวันอีดทั้งสอง [1]
- บทบัญญัติและมารยาทของอีดุลอัฎฮาอัลมุบารอก [2]