ยาคอป เดอ เกนที่ 3 (แรมบรังด์)
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| งานจิตรกรรม | ||
|---|---|---|
| ยาคอป เดอ เกนที่ 3 | ||
| Jacob de Gheyn III[1] | ||
| แรมบรังด์ | ||
 |
||
| จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้ | ||
| ราว ค.ศ. 1632 | ||
| หอศิลป์ดัลวิค, ลอนดอน | ||
ยาคอป เดอ เกนที่ 3 (อังกฤษ: Jacob de Gheyn III หรือ Jacob III de Gheyn) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแรมบรังด์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่หอศิลป์ดัลวิคในกรุงลอนดอนในอังกฤษ
ภาพ “ยาคอป เดอ เกนที่ 3” ที่แรมบรังด์เขียนราวปี ค.ศ. 1632 เป็นภาพเหมือนของยาคอป เดอ เกนที่ 3 นักแกะภาพพิมพ์ (engraving) ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นภาพคู่กับภาพเหมือนของเพื่อนของเกนมอริทส์ ฮุยเกนส์ที่แต่งตัวคล้ายคลึงกัน และหันหน้าเข้าหากัน[2]
ภาพเขียนภาพนี้มีขนาดเล็กกว่าภาพเขียนส่วนใหญ่ที่แรมบรังด์เขียนที่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพเขียนง่ายต่อการโจรกรรม
เนื้อหา |
การจ้างเขียน[แก้]
ฮุยเกนส์ และ เกนจ้างให้แรมบรังด์เขียนภาพในแบบเดียวกัน ซึ่งแรมบรังด์ก็เขียนบนแผ่นไม้โอ้คเดียวกัน[3] เพื่อนสองคนตกลงกันว่าผู้ใดที่เสียชีวิตทีหลังก็จะเป็นผู้ได้รับภาพเขียนของอีกเป็นของอีกผู้หนึ่ง ตามคำจารึกที่ปรากฏบนหลังภาพเขียน[4] ภาพสองภาพกลับมาคู่กันหลังจากการเสียชีวิตของเกน[5] แรมบรังด์ใช้แผ่นไม้โอ้คเดียวกันเขียนภาพที่สามที่เป็นภาพเหมือนตนเอง ทั้งสามภาพเป็นของหอศิลป์ดัลวิคในกรุงลอนดอน[3]
การโจรกรรม[แก้]
ภาพ “ยาคอป เดอ เกนที่ 3” ได้รับการขนานนามว่าเป็น “แรมบรังด์ตามสั่ง” (takeaway Rembrandt) เพราะความที่ถูกขโมยสี่ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนที่ได้รับการขโมยบ่อยครั้งที่สุด[6][7][8]
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1981 ภาพเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์ดัลวิค แต่ตำรวจสามารถจับชายสี่คนได้พร้อมกับภาพเขียนในรถแท็กซี[9] ไม่ถึงสองปีต่อมาโจรก็บุกเข้าไปในหอศิลป์ทางเพดานกระจก งัดภาพจากกำแพง ตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุภายในสามนาทีแต่ไม่ทันที่จะจับโจร[10] ภาพเขียนหายไปสามปี ก่อนที่จะพบเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1986 บนที่วางกระเป๋าที่สถานีรถไฟของค่ายทหารอังกฤษที่มึนสเตอร์ในเยอรมนี[11]
ในการโจรกรรมอีกสองครั้ง ภาพเขียนพบในม้านั่งในสุสานในสเตร็ทแธม และบนจักรยาน[7][12] ทุกครั้งที่ถูกขโมยภาพเขียนก็ได้รับกลับคืนมาโดยไม่มีผู้ใดถูกกล่าวหา[7][8]
อ้างอิง[แก้]
- ↑ Web Gallery of Art: Rembrandt Harmenszoon van Rijn
- ↑ Phelan, Mary. Atyfacts. 2006. "Rembrandt & Co: Dealing in Masterpieces". Accessed 3 September 2006.
- ↑ 3.0 3.1 Dulwich Picture Gallery. 2006. "Three Rembrandts Reunited" (Word document). Accessed 3 September 2006.
- ↑ Graham-Nixon, Andrew. The Daily Telegraph. 11 June 2006. "[1]". Accessed 6 September 2006.
- ↑ Dulwich Picture Gallery. "Jacob III de Gheyn". Accessed 3 September 2006.
- ↑ Alberge, Dalya. The Times. 23 August 2004. "Mystery, intrigue and stolen paintings". Accessed 3 September 2006.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 Peek, Laura. 29 April 2003. "'Takeaway Rembrandt' is most stolen painting". Accessed 3 September 2006.
- ↑ 8.0 8.1 Guinness World Records. "Most Stolen Painting". Accessed 4 September 2006.
- ↑ New York Times Archives. 3 September 1981. "Around The World; Painting by Rembrandt Is Recovered in London". Accessed 3 September 2006.
- ↑ Time. 4 July 1983. "Stop and Think: Supercrooks do brisk business". Accessed 6 September 2006.
- ↑ San Hose Mercury News. 10 October 1986. "3 Years Later, Oft-Stolen Rembrandt Is Back. Accessed 6 September 2006.
- ↑ Kennedy, Maev. The Guardian. 18 May 2001. "Artful conman preys on wealthy". Accessed 3 September 2006.
ดูเพิ่ม[แก้]
|
||||||||||||||||||||
