มูฮัมมัด ราชมัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มูฮัมหมัด ราชมัน
Rachman-preparing.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง โมฮัมหมัด รัชมัน ซาวาลูดิน บิน ซูไฮมัต
(Mohamad Rachman Sawaludin bin Suhaimat)
ฉายา The Rock Breaker
Predator
วันเกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2514 (42 ปี)
สถานที่เกิด เมืองเมอราอูเกอ จังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย
รุ่น มินิมัมเวท
ผู้จัดการ อีริค เปอร์น่า เออราวาน
สถิติ
ชก 80
ชนะ 64
ชนะน็อก 33
แพ้ 11
เสมอ 5

มูฮัมหมัด ราชมัน (อังกฤษ: Muhammad Rachman) มีชื่อเต็มว่า โมฮัมหมัด รัชมัน ซาวาลูดิน บิน ซูไฮมัต (Mohamad Rachman Sawaludin bin Suhaimat) เกิดเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่ เมืองเมอราอูเกอ เกาะปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 72 ครั้ง ชนะ 61 (น็อค 31) เสมอ 5 แพ้ 6

ประวัติ[แก้]

ราชมันเป็นแชมป์โลกคนที่สี่ของอินโดนีเซียต่อจากเอลลี่ ปิกัล, นิกโก้ โธมัส และคริส จอห์น ราชมัน เป็นแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ได้แชมป์จาก ดาเนียล เรเยส ฉายานักทำลายหินของเขาได้มาจากหลังจากเขาชนะ เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ซึ่งมีฉายาว่า “หินผา” ราชแมนเสียแชมป์ให้ฟลอรานเต้ คอนเดส นักมวยฉายาปาเกียวน้อยจากฟิลิปปินส์

ใน พ.ศ. 2549 ราชมันเข้าเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยปูตรา บังซา อินโดนีเซีย

ใน พ.ศ. 2554 ราชมันสามารถเอาชนะน็อก ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง นักมวยชาวไทยได้ถึงประเทศไทย ทำให้ได้แชมป์โลกในสมัยที่ 2 ของ WBA แต่เมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ทันทีเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ต่อ พรสวรรค์ ป.ประมุข นักมวยชาวไทยอีกเช่นกัน ซึ่งทางราชมันไม่ยอมรับผลการตัดสินในครั้งนี้[1]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (2542 – 2543)
  • แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2543 )
  • แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวท
    • ชิง 1 ธันวาคม 2543 ชนะน็อค โรเจอร์ มานานกวิน ยก 8 ที่ กรุงจาการ์ตา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 เมษายน 2544 เสมอกับ ลิโต ดันกุด ที่ อินโดนีเซีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 มีนาคม 2545 ชนะคะแนน ลิน เมมานี ที่ ชวาตะวันออก อินโดนีเซีย
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF
    • ชิง 14 กันยายน 2547 ชนะคะแนน ดาเนียล เรเยส ที่ จาการ์ตา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 เมษายน 2547 เสมอโดยเทคนิคกับ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ ปาปัว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 พฤษภาคม 2549 ชนะน็อค โอมาร์ โซโต ยก 6 ที่ จาการ์ตา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 23 ธันวาคม 2549 ชนะน็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 ที่ จาการ์ตา
    • เสียแชมป์ 7 กรกฎาคม 2550 แพ้คะแนน ฟลอรานเต้ คอนเดส ที่ จาการ์ตา
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA (2554)

อ้างอิง[แก้]

สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)