มูอัมมาร์ กัดดาฟี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มุอัมมัร มุฮัมมัด อะบู มินยัร อัลก็อษษาฟี
معمر محمد أبو منيار القذافي
ผู้นำประเทศลิเบีย
ดำรงตำแหน่ง
1 กันยายน พ.ศ. 2512 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2554
(42 ปี 49 วัน)
ประธานาธิบดี Mohamed AbQuasim al-Zwaiu Al-
อับดุล แอติ อัล-โอเบยดี
มูฮัมหมัด แอซ-ซารัก ราจ๊าบ
มิฟต้า อัล-อุสต้า อูมาร์
อับดุล รัซรัก แอซ-ซาวซ่า
มูฮัมหมัด อัล-ซานาติ
มิฟตาห์ มูฮัมเหม็ด เค'อีบ้า
อิมบาเร็ก ชาเม็กห์
โมฮาเหม็ด อับดุล ควาซิม อัล-ซไว
นายกรัฐมนตรี บากห์ดาดี มาห์มู
จาดัลเลาะห์ อัซซุซ แอท-ตัลหิ
มูฮัมหมัด แอซ-ซารัก ราจ๊าบ
จาดัลเลาะห์ อัซซุซ แอท-ตัลหิ
อูมาร์ มุสตาฟา อัล-มุนตาเซอร์
อับดุฃูเซ็ด โอมาร์ ดอร์ด้า
อับดุล มาจิด อัล-ควา'อัด
มูฮัมหมัด อาห์หมัด อัล-แมนกอช
อิมบาเร็ก ชาเม็กห์
ชูกรี กาเน็ม
บากห์ดาดี มาห์มู
สมัยก่อนหน้า พระเจ้าไอดริสที่ 1 แห่งลิเบีย
เลขาธิการสภานิติบัญญัติลิเบีย
ดำรงตำแหน่ง
2 มีนาคม พ.ศ. 2520 – 2 มีนาคม พ.ศ. 2522
นายกรัฐมนตรี อับดุล แอติ อัล-โอเบยดี
สมัยก่อนหน้า ไม่มี
สมัยถัดไป อับดุล แอติ อัล-โอเบยดี
ประธานสภาบัญชาการปฏิวัติ
ดำรงตำแหน่ง
8 กันยายน พ.ศ. 2512 – 1 มีนาคม พ.ศ. 2522
นายกรัฐมนตรี Mahmud Sulayman al-Maghribi
Abdessalam Jalloud
Abdul Ati al-Obeidi
Jadallah Azzuz at-Talhi
สมัยก่อนหน้า พระเจ้าไอดริสที่ 1 แห่งลิเบีย
สมัยถัดไป ตำแหน่งถูกยกเลิก
นายกรัฐมนตลิเบีย
ดำรงตำแหน่ง
16 มกราคม พ.ศ. 2513 – 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2515
(2 ปี 181 วัน)
สมัยก่อนหน้า มาห์มุด สุไลมาน อัล-มากิบี
สมัยถัดไป อับเดสซาลาม จาลลูด
ประธานสหภาพแอฟริกา
ดำรงตำแหน่ง
2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 – 31 มกราคม พ.ศ. 2553
สมัยก่อนหน้า จากายา กิกเวเต
สมัยถัดไป บินกู วา มูธาริก้า
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 7 มิถุนายน พ.ศ. 2485
เซิร์ท ประเทศลิเบีย
เสียชีวิต 20 ตุลาคม พ.ศ. 2554 (69 ปี)
เซิร์ท ประเทศลิเบีย
ศาสนา อิสลาม
ลายมือชื่อ

มุอัมมัร อัลก็อษษาฟี (อาหรับ: معمر القذافيเกี่ยวกับเสียงนี้ audio Muʿammar al-Qaḏḏāfī) เป็นผู้นำประเทศลิเบียโดยพฤตินัย หลังรัฐประหารในปี พ.ศ. 2512[1] เขาได้รับการขนานนามในเอกสารทางการและสื่อของรัฐว่า "ผู้ชี้นำการมหาปฏิวัติวันที่ 1 กันยายน แห่งมหาสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย" ("Guide of the First of September Great Revolution of the Socialist People's Libyan Arab Jamahiriya") หรือ "ภราดาผู้นำและผู้ชี้ทางแห่งการปฏิวัติ" ("Brotherly Leader and Guide of the Revolution") นับตั้งแต่การลงจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของตนเองในปี พ.ศ. 2515[2] กัดดาฟีเคยเป็นผู้นำประเทศที่ไม่ใช่กษัตริย์ที่อยู่ในตำแหน่งนานที่สุดในโลกหลังการเสียชีวิตของโอมาร์ บองโก ประธานาธิบดีแห่งประเทศกาบอง ในปี พ.ศ. 2553 และยังเป็นผู้นำลิเบียที่ครองอำนาจนานที่สุดนับตั้งแต่ลิเบียตกเป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อ พ.ศ. 2094[3] กัดดาฟีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2554 หลังจากถูกประชาชนลิเบียลุกฮือต่อต้านเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

อ้างอิง[แก้]

  1. Salak, Kira. "National Geographic article about Libya". National Geographic Adventure. 
  2. US Department of State's Background Notes, (November 2005) "Libya – History", United States Department of State. Retrieved on 14 July 2006.
  3. Charles Féraud, “Annales Tripolitaines”, the Arabic version named “Al Hawliyat Al Libiya”,translated to Arabic by Mohammed Abdel Karim El Wafi, Dar el Ferjani, Tripoli, Libya, vol. 3, p.797.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


ก่อนหน้า มูอัมมาร์ กัดดาฟี ถัดไป
ตั้งตำแหน่ง 2leftarrow.png ภารดาผู้นำและผู้ชี้ทางการปฏิวัติ
(1 กันยายน พ.ศ. 2512 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2554)


ไม่มี 2leftarrow.png เลขาธิการสภาประชาชนลิเบีย
(2 มีนาคม พ.ศ. 2520 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2522)
2rightarrow.png อับดุล แอติ อัล-โอเบยดี
พระเจ้าไอดริสที่ 1 แห่งลิเบีย 2leftarrow.png ประธานสภาบัญชาการปฏิวัติ
(8 กันยายน พ.ศ. 2512 - 1 มีนาคม พ.ศ. 2522)
2rightarrow.png ตำแหน่งถูกยกเลิก
มาห์มุด สุไลมาน อัล-มากิบี 2leftarrow.png นายกรัฐมนตรีลิเบีย
(16 มกราคม พ.ศ. 2513 - 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2515)
2rightarrow.png อับเดสซาลาม จาลลูด
จากายา กิกเวเต 2leftarrow.png ประธานสหภาพแอฟริกา
(2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - 31 มกราคม พ.ศ. 2553)
2rightarrow.png บินกู วา มูธาริก้า