มาร์เกรฟ

ฐานันดรศักดิ์ยุโรป

จักรพรรดิ และ จักรพรรดินี

ราชา และ ราชินี

อุปราช และ อุปราชินี

อาร์ชดยุก และ อาร์ชดัชเชส อินฟันเต และ อินฟันตา

แกรนด์ดยุก และ แกรนด์ดัชเชส แกรนด์พรินซ์ และ แกรนด์พรินเซส

ดยุก และ ดัชเชส เจ้าชาย และ เจ้าหญิง

มาควิส และ มาคิโอเนส มาร์เกรฟ และ มาร์กราวีน

เคานต์/เอิร์ล และ เคาน์เตส

ไวเคานต์ และ ไวเคาน์เตส

บารอน และ บารอเนส

บารอเนต และ บารอเนเตส

อัศวิน และ เดม

มาร์เกรฟ (อังกฤษ: Margrave) เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางสืบตระกูลที่ใช้กันในยุโรปที่ปกครองดินแดนที่เรียกว่ารัฐมาร์เกรฟ (Margraviate) ที่เป็นดินแดนชายแดนเช่นรัฐมาร์เกรฟบรันเดนบูร์ก มาร์เกรฟเป็นตำแหน่งที่ใช้ในยุคกลางที่ผู้ถือตำแหน่งมีหน้าที่รับผิดชอบทางการทหารในบริเวณชายแดนของราชอาณาจักร อาณาจักรชายแดนเป็นอาณาจักรที่ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานจากภายนอกก่อนดินแดนส่วนอื่นๆ ของราชอาณาจักรฉะนั้นมาร์เกรฟจึงมักจะมีกองกำลังภายใต้การปกครองที่มีขนาดใหญ่กว่าขุนนางดินแดนภายในอื่นๆ และมักจะมีดินแดนในปกครองที่มีเนื้อที่มากกว่าที่เป็นผลมาจากการขยายดินแดนของตนเอง ในยุคกลางมาร์เกรฟมักจะมีอำนาจที่เป็นของตนเองที่ได้รับพระราชทานเมื่อเทียบกับขุนนางสืบตระกูลตำแหน่งอื่น ๆ แต่เมื่อมาถึงปลายยุคกลางและต้นสมัยใหม่ ความมั่นคงในบริเวณชายแดนก็เพิ่มมากขึ้น อำนาจของมาร์เกรฟและขุนนางอื่นก็เริ่มลดถอยลง

คำว่า “Margrave” (ละติน: marchio) เป็นชื่อตำแหน่งในภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษของตำแหน่งเยอรมัน “Markgraf” ที่มาจากคำว่า “Mark” (อาณาจักรชายแดน) และคำว่า “Graf” (เคานต์) รวมกัน