มังกี้ ดี ลูฟี่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มังกี้ ดี ลูฟี่
มังกี้ ดี ลูฟี่ จากวันพีซ
ชื่อภาษาญี่ปุ่น モンキー・D・ルフィ
ชื่อภาษาอังกฤษ Monkey D. Luffy
ฉายา หมวกฟางลูฟี่
สังกัด โจรสลัด
ยศสูงสุด กับตันเรือ
ปรากฏตัวใน ต้นฉบับหนังสือการ์ตูน
ปรากฏตัวครั้งแรก หนังสือการ์ตูนตอนที่ 1
แอนิเมชัน ตอนที่ 1
วันเกิด 5 พฤษภาคม
เผ่าพันธุ์ มนุษย์
นักพากย์เสียง (ญี่ปุ่น)ทะนะกะ มะยุมิ (Tanaka Mayumi)[1]
ตัวละครในเรื่อง วันพีซ

มังกี้ ดี ลูฟี่ (ญี่ปุ่น: モンキー・D・ルフィ; อังกฤษ: Monkey D. Luffy) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ และถือว่าเป็นตัวละครเอกของเรื่อง เรื่องราวของวันพีซได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อลูฟี่เดินทางออกทะเล เพื่อรวบรวมพวกพ้อง ทั้งกลุ่มโจรสลัด และเดินทางผจญภัยสุดขอบโลกเพื่อตามสมบัติที่มีอยู่ชิ้นเดียวในโลกที่เรียกว่า "วันพีซ" (One Piece) ที่เมื่อได้ครอบครองจะได้เป็นราชาโจรสลัด ซึ่งลูฟี่มีความฝีนสูงสุดคือเป็นราชาโจรสลัด ตามรอยราชาโจรสลัด โกลด์ ดี โรเจอร์

ลูฟี่มีพลังพิเศษจากการกินผลไม้ปิศาจ คือ ผลยางยืด บวกกับทักษะการต่อสู้ และใจที่อึดเข้มแข็ง กับวีรกรรมมากมายที่เขาและพวกได้ก่อไว้ ทำให้เขากลายเป็นโจรสลัดรุ่นใหม่ที่มีค่าหัวสูงมากคนหนึ่ง เป็นโจรสลัดมีชื่อ และมีสมญานามว่า "หมวกฟาง ลูฟี่" เนื่องจากสวมหมวกฟางอยู่เสมอ

ประวัติตัวละคร[แก้]

วัยเด็ก[แก้]

มังกี้ ดี ลูฟี่ กัปตันกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ผู้สืบสายเลือดแห่ง "D"

ลูฟี่เกิดที่หมู่บ้านฟูซาบนเกาะดาวน์ (Down) ในอีสต์บลู (East Blue) เขาถูกปล่อยให้อยู่ที่นั่นตามลำพังโดยไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับครอบครัวของเขานอกจากรู้ว่ามังกี้ ดี การ์ป (Monkey D. Garp) คือปู่ของเขา

กระทั่งวันหนึ่ง แชงคูส และกลุ่มโจรสลัดผมแดงขึ้นเกาะไปยังบาร์หมู่บ้าน ลูฟี่ได้กินผลปิศาจ คือ ผลยาง “โกมุ โกมุ” ของแชงคูสเข้าไปเพราะคิดว่าเป็นเพียงผลไม้ธรรมดา แต่เป็นผลปิศาจสายพารามีเซียสามารถยืดหยุ่นร่างกายได้เหมือนยาง ทำให้ร่างกายของเขากลายเป็นยางและจะไม่สามารถว่ายน้ำได้อีกต่อไป ต่อมาโจรภูเขาบุกมาที่บาร์และอาละวาดแต่แชงคูสไม่คิดจะตอบโต้ทำให้ลูฟี่โกรธและจะไปแก้แค้น แต่กลับถูกจับตัวไป ไม่นานแชงคูสก็ตามมาช่วยลูฟี่แต่ก็ต้องเสียแขนขวาไปเพราะจ้าวทะเล

ก่อนที่แชงคูสจะจากไปได้มอบหมวกฟางให้กับลูฟี่ พร้อมกับบอกให้ลูฟี่กลายเป็นโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่ ภายหลังการจากไปของโจรสลัดผมแดง การ์ปรู้สึกหวั่นอยู่ในใจถึงสายเลือดแห่ง D เขาพาตัวลูฟี่ไปให้ "ดาดัน" (Dadan) โจรภูเขาเลี้ยงดูเพื่อไม่ให้ลูฟี่ได้พบกับโจรสลัดอื่นอีกโดยหวังจะให้ลูฟี่เป็น ทหารเรือ ที่แข็งแกร่งแต่ไม่ทันการเพราะเป้าหมายของลูฟี่คือการออกเรือเพื่อเป็นราชาโจรสลัด ซึ่งที่นั่นเองที่ลูฟี่ได้พบกับโปโตกัส ดี เอส และซาโบ

แกรนด์ไลน์[แก้]

ลูฟี่ออกเดินทางสู่ท้องทะเลและได้สมาชิกที่แข็งแกร่งมาเป็นพวกพร้อมกับตั้งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางขึ้นมา เขาได้เข้าสู่แกรนด์ไลน์ ได้ต่อสู้กับโจรสลัดมากมายรวมทั้งเจ็ดเทพโจรสลัดอย่าง เซอร์ ครอคโคไดล์] และเก็กโค่ โมเรีย ที่ ทริลเลอร์ บาร์ค พร้อมกับพัฒนาความสามารถจากพลังพิเศษของผลยาง “โกมุ โกมุ”

ภายหลังการช่วยเหลือนิโค โรบินจากพวก CP9 การ์ปเดินทางมาหาลูฟี่ที่วอร์เตอร์เซเว่นและเล่าถึงประวัติให้เขาฟังว่าลูฟี่คือลูกชายของนักปฏิวัติดราก้อนที่รัฐบาลโลกต้องการตัวมากที่สุด และแชงคูสที่มอบหมวกฟางให้ลูฟี่นั้นเป็นถึงหนึ่งในสี่จักรพรรดิผู้ปกครองครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์ หรือโลกใหม่

ในตอนนั้นลูฟี่มีค่าหัวถึง 300 ล้านเบรี่ ถูกจัดอยู่ในกลุ่มโจรสลัดหน้าใหม่ที่มีค่าหัวเกิน 100 ล้านเบรี่ ที่เรียกว่า ซูเปอร์โนวา 11 ร่วมกับ โรโรโนอา โซโล และทำให้เขาเป็นที่จับตามองมาก

การต่อสู้ระหว่างกลุ่มหมวกฟางกับบาโซโลมิว คุมะและพลเอกคิซารุ บนเกาะชาบอนดี้ทำให้กลุ่มหมวกฟางถูกวาร์ป หรือถูกผลักไปด้วยพลังจากผลปิศาจของคุมะ ไปตามที่ต่างๆ ในส่วนของลูฟี่ถูกส่งไปยังเกาะอมาซอน ลิลี่ของจักรพรรดินีโจรสลัด โบอา แฮนค็อก ลูฟี่ต้องสู้กับสองพี่น้องโบอาอย่างไม่มีทางเลือกและการช่วยปกปิดความลับสำคัญของพี่น้องโบอาทำให้แฮนค็อกหลงรักลูฟี่อย่างหัวปักหัวปำ

สงครามมารีนฟอร์ด[แก้]

ข่าวการถูกจับกุมของโปโตกัส ดี เอส ที่ลูฟี่นับเป็นพี่ชาย รู้ถึงหูลูฟี่เขาจึงตัดสินใจไปที่คุกนรกอิมเพลดาวน์โดยได้ความช่วยเหลือจากแฮนค็อก แม้จะรอดตายมาได้อย่างปาฏิหาริย์จากพิษที่ได้รับจากแมคเจลแลน แต่ก็ไม่ทันการเพราะเอสถูกส่งตัวไปยังมารีนฟอร์ดแล้ว ลูฟี่จึงต้องรีบออกจากที่นั่นและได้พบกับกลุ่มโจรสลัดหนวดดำ ลูฟี่รู้ว่าทีชคือคนที่จับตัวเอสส่งให้รัฐบาลจึงเกิดการต่อสู้กันแต่จินเบเข้ามาขวางเอาไว้ ลูฟี่พร้อมกับอิวานคอร์ฟ จินเบ ครอคโคไดล์ บากี้ มิสเตอร์วันและเหล่านักโทษอีกจำนวนมากหนีออกจากคุกและมุ่งตรงไปยังมารีนฟอร์ดเพื่อช่วยเหลือเอส

ในสงครามที่มารีนฟอร์ด ลูฟี่ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความตกตะลึงของทุก ๆ ฝ่าย เขาเข้าขัดขวางไม่ให้ครอคโคไดล์โจมตีหนวดขาว และประกาศต่อหน้าหนวดขาวว่าเขาจะเป็นราชาโจรสลัด ทำให้หนวดขาวรู้สึกถูกใจจากนั้นจึงเริ่มต่อสู้กับทหารเรือ ลูฟี่ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและเหล่านักโทษที่หนีออกมาด้วยกันจึงผ่านด่านสามพลเรือเอกขึ้นสู่แท่นประหารและช่วยเอสออกมาได้ ทว่าภาระร่างกายที่เกินกว่าขีดจำกัดทำให้ลูฟี่ขยับตัวไม่ได้ดังใจ อาคาอินุจึงพุ่งเป้าโจมตีมายังลูฟี่แต่เอสเข้ามาขวางเป็นเหตุให้เอสต้องจบชีวิตลง ลูฟี่ที่ช็อกจากการสูญเสียพี่ชาย แต่ได้รับการช่วยเหลือจากกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและครอคโคไดล์ เขากับจินเบถูกส่งตัวไปยังเรือของทราฟาลก้า ลอว์ และหนีออกจากมารีนฟอร์ดไปก่อนที่แชงคูสจะเข้ามายุติสงคราม

ลูฟี่รู้สึกตัวอีกครั้งบนส่วนหนึ่งของเกาะอมาซอน ลิลี่ เขาโทษตัวเองที่อ่อนแอจนไม่สามารถปกป้องใครได้ โชคดีที่จินเบอยู่ด้วยจึงช่วยเตือนสติลูฟี่ว่าเขายังมีสิ่งสำคัญเหลืออยู่ เรย์ลี่ที่เดินทางมาหาได้ทดสอบลูฟี่และสอนการใช้ฮาคิทั้งสามชนิดที่หลับใหลอยู่ในตัวให้แก่ลูฟี่ ซึ่งนั่นเป็นครั้งแรกที่ลูฟี่เข้าใจถึงที่มาในพลังอันแข็งแกร่งของศัตรู

โลกใหม่[แก้]

จนกระทั่งเวลาผ่านไปสองปี กลุ่มหมวกฟางเดินทางมาพบกันอีกครั้งตามข้อความที่ส่งผ่านไปของลูฟี่ บัดนี้เขาสามารถใช้ฮาคิได้อย่างชำนาญสามารถเอาชนะแปซิฟิสต้า (บาโซโลมิว คุมะ ตัวปลอม) ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ลูฟี่บอกลาเรย์ลี่ที่ช่วยสอนการใช้ฮาคิและเริ่มออกเดินทางอีกครั้งโดยมีเป้าหมายคือเกาะเงือก

กลุ่มหมวกฟางเดินทางมาถึงเกาะเงือก ลูฟี่เข้าไปในอาณาจักรริวงูแต่เกิดหลงทางจนได้พบกับองค์หญิงชิราโฮชิและช่วยชิราโฮชิจากอาวุธที่วาน เดอ เด็คเค่นขว้างเข้ามา ลูฟี่พาชิราโฮชิออกจากวังเพื่อไปยังป่าทะเล ระหว่างทางเขาได้พบกับเดคเค่นและจัดการได้ไม่ยาก ลูฟี่ได้พบจินเบอีกครั้งที่ป่าทะเล เขาได้ฟังเรื่องราวที่จินเบเล่าจากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังลานกว้างและใช้ฮาคิแห่งราชันย์จัดการทหารไป 50,000 คน ลูฟี่จัดการโฮดี้ โจน จนหมดสภาพและใช้พลังที่เหลือยิงหมัดชุดใส่เรือโนอาที่กำลังจะร่วงลงมาบนเกาะเงือกจนเรือเสียหายไปครึ่งหนึ่งก่อนที่พวกจ้าวแห่งทะเลจะเข้ามาช่วยหยุดเรือเอาไว้ ลูฟี่สูญเสียเลือดมากจากบาดแผล เขาได้รับเลือดจากจินเบและชวนจินเบเข้าเป็นพวกแต่ถูกจินเบปฏิเสธ ภายหลังงานเลี้ยงในพระราชวัง ลูฟี่ได้พบกับคนของบิ๊กมัมที่มารับลูกกวาดซึ่งพวกลูฟี่กินไปหมดแล้ว ลูฟี่ใช้สมบัติทั้งหมดแลกกับการที่บิ๊กมัมไม่มาทำลายเกาะเงือก และประกาศสงครามกับบิ๊กมัมที่เป็นถึงหนึ่งในสี่จักรพรรดิ

กลุ่มหมวกฟางเดินทางออกจากเกาะเงือกมาถึงพังค์ ฮาซาร์ด ดินแดนที่มีทั้งน้ำแข็งและแม็กม่าอยู่คู่กัน ลูฟี่ได้พบกับคู่ปรับเก่า พลเรือโทสโมกเกอร์และทาชิงิ ฝ่ายทหารเรือที่คอยตามล่ากลุ่มของเขาอยู่ ทราฟาลก้า ลอว์ที่ก้าวขึ้นเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดและตอบรับร่วมมือในการล้มหนึ่งในสี่จักรพรรดิ

ลูฟี่สู้กับซีซาร์ คลาวน์และถูกพลังจากผลแก๊สพิษจนถูกจับขังในกรงร่วมกับลอว์และสโมกเกอร์ ลูฟี่กับคนอื่นๆ ที่ถูกจับได้รับการปลดปล่อยจากโซ่หินไคโรเซกิ เขาเริ่มแผนการสวนกลับโดยบุกเข้าไปยังห้องทดลองและจัดการกับลูกน้องของคลาวน์ และช่วยเหลือเด็กๆ ที่ถูกลักพาตัวมาเป็นหนูทดลองที่จะทำให้เด็กเหล่านั้นเป็นคนยักษ์ ลอว์วางแผนที่จะทำลาย SAD ที่ห้องทดลองของซีซาร์ แต่เวอร์โก้ได้เข้ามาขัดขวางไว้และได้สู้กัน ลอว์จึงเป็นฝ่ายเสียเปรียบเพราะได้ให้หัวใจกับซีซ่าร์ เพื่อเป็นการให้เชื่อใจในการดำเนินแผนแต่สโมกเกอร์ก็ได้มาช่วยและสามารถแย่งชิงหัวใจของลอร์กับคืนมาให้เพื่อเป็นการตอบแทนที่ช่วยชีวิตตน เมื่อลอร์ได้หัวใจกลับคืนมาได้ก็สามารถสู้กับเวอร์โก้อย่างเต็มที่และสามารถชนะได้ ส่วนลูฟี่ก็ต้องชนะซีซ่าร์ให้ได้เพื่อจับเป็นตัวประกัน เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับ 1 ใน 7 เทพโจรสลัด ดอนกีโฮเต้ โดฟลามิงโก้

ชีวิตในวัยเด็ก(หลังจากที่แชงคูสไป)[แก้]

หลังที่การจาไปของโจรสลัดผมแดง การ์ปรู้สึกหวั่นอยู่ในใจถึงสายเลือดแห่ง D เขาพาตัวลูฟี่ไปให้ "ดาดัน" (Dadan) โจรภูเขาเลี้ยงดูเพื่อไม่ให้ลูฟี่ได้พบกับโจรสลัดอื่นอีกโดยหวังจะให้ลูฟี่เป็น ทหารเรือ โดยได้เจอเอสตอนแรกไม่สนิทกัน และเวลาเอสออกไปรวบรวมเงินลูฟี่จะตามไปเพื่ออยากรู้ เอสจึงไปทางทีคนไม่ไปกัน บ้างก็ทำให้ลูฟี่ตกหน้าผา หรือต่างๆ สารพัด จนเวลาผ่านไป และวันหนึ่งเอสไปได้เงินมาได้ไปรวมตัวกับซาโโบ จนลูฟี่สะกดรอยตามมาได้ เอสกับซาโบจึงพยายามที่จะฆ่าปิดปากไม่ให้ใครรู้ ในตอนนั้นพวกพอยเชอมี่ สมาชิกของกลุ่มโจรสลัดบลูแยมมาหาเงินที่ถูกขโมยไปได้จับตัวลูฟี่เพื่อสอบปากคำ แต่ไม่ได้ผลอะไร ส่วนเอสกับซาโบรวบรวมสมบัติไปซ่อนที่อื่น จนกลางคืนสงสัยว่าทำไมพวกมันไม่ตามมาก็เลยรู้ว่าลูฟี่ไม่บอกเรื่องสมบัติ เอสกับซาโบจึงไปช่วยลูฟี่จากพอยเชอมี่จนสำเร็จ ทางพอยเชอมี่ ที่บาดเจ็บถูกบลูแยมฆ่าตาย หลังจากนั้นซาโบออกจากปลายทางสีเทาแล้วอาศัยอยู่กับเอสและลูฟี่ และออกอาละวาดไปทั่วอาณาจักร แต่วันหนึ่งขณะที่กินแล้วหนีชายคนหนึ่งเรียกซาโบ จนเอสและลูฟี่สงสัยเลยถามจนรู้ว่าซาโบเป็นลูกของพวกชนชั้นสูงที่หนีออกจากบ้านมาตลอด 5 ปี และทั้ง 3 คนได้ดื่มเหล้าสาบานกันว่าจะเป็นพี่น้องสาบาน และได้ออกจากบ้านของดาดันไปใช้ชีวิตเองจนอยู่มาวันหนึ่งกลุ่มของบลูแยมที่ถูกจ้างจากพ่อของซาโบให้ทวงลูกคืนได้พยายามนำซาโบกลับไป จนซาโบไม่มีทางเลือก ทางเอสและลูฟี่ได้ถูกบลูแยมชวนให้ทำการขนระเบิดเพื่อไปวางให้ทั่วปลายทางสีเทาเพื่อเตรียมการวางระเบิดกำจัดพวกคนที่อาศัยในปลายทางสีเทา เพราะอีกไม่นานพวกชาวมังกรฟ้ากำลังเดินทางมาที่นี่ ในวันที่เริ่มแผนการ พวกบลูแยมรู้ตัวทีหลังว่าโดนหลอกจึงได้คิดให้เอสและลูฟี่นำทางไปเอาสมบัติที่ซ่อนไว้ เพราะไม่งั้นจะถูกไฟเผาตายหลังจากพวกบลูแยมเจอสมบัติคิดที่จะฆ่าเอสกับลูฟี่ แต่พวกคาคันมาช่วยไว้เอสกับดาดันได้สูกับพวกบลูแยม ส่วนพวกกลุ่มดาดันได้นำลูฟี่หนีกลับไป ทางซาโบรู้สึกเป็นห่วงเอสกับลูฟี่พยายามจะไปช่วยแต่ออกจากเมืองไม่ได้แล้วเจอกับมังกี้ ดี ดราก้อน พ่อของลูฟี่ได้บอกความจริงเรื่องแผนการของพวกอาณาจักร แล้วจากไปพวกคนที่อาศัยอยู่ที่ปลายทางสีเทาที่พยายามหนีจากไฟป่า ทันใดนั้นพวกกลุ่มคณะปฏิวัติที่ได้เปิดทางสู่ทะเลได้นำพวกคนที่รอดออกมาได้ จนเวลาผ่านไป ซาโบได้คิดว่าจะออกทะเลทันทีได้ขโมยเรือประมงและออกเดินเรือตั้งกลุ่มโจรสลัดของตน แต่ว่าเรือที่พวกชาวมังกรฟ้าเดินทางมาเห็นได้ยิงทำลายเรือลำนั้นไปพร้อมกับซาโบ เรือถูกทำลาย ทางลูฟี่ที่เสียใจเรื่องเอสกับดาดันไปนั้น เอสได้นำตัวดาดันกลับมาเต็มแผลพร้อมบอกว่า ในคืนนั้นที่จัดการกับบลูแยมได้แล้ว ถูกไฟปิดทางหมดจึงได้หนีออกจนสำเร็จแต่ดาดันถูกไฟครอบเต็มตัว เอสจึงพยายามขโมยยาจากในเมือมารักษาอย่างเต็มที่จนกลับมา แล้วโดกุระที่กลับมาได้รู้จากลูฟี่ว่าเอสกับดาดันปลอดภัยได้มาบอกว่าถึงการตายของซาโบ(แต่ความจริงแล้วซาโบมีชีวิตอยู่ เพราะตอนที่เรือถูกทำลาย ได้ถูกพวกดราก้อนช่วยไว้ แต่อาการสาหัสมาก) ทำให้เอสกับลูฟี่ถึงกับช็อค จนวันต่อว่าลูฟี่เสียจนหลับไปแล้ว ทางเอสถูกจับมัดไว้หน้าบ้านได้รับจดหมายที่ซาโบส่งออกมาก่อนออกทะเลพร้อมกับเสียใจ เอสบอกกับลูฟี่ว่าสมบัติที่รวบรวมกับซาโบถูกไฟเผาจนหายไป หนสุดท้ายซาโบไม่ได้ใช้สมบัติในการออกเดินทาง เอสจึงไม่สนใจ พร้อมอยู่กันโดยโดยพึ่งตัวเอง และขอดาดันว่าจากอาศัยอยู่ที่ฐานที่ตนสร้างขึ้นมาข้างนอก พร้อมกับเป็นโจรสลัดเมื่อตอนอายุ 17 ปีเพราะซาโบได้บอกว่าชนชั้นสูงในอาณาจักรอย่างเต็มตัวเมื่ออายุ 18 ปี ทั้งคู่จึงจะออกเดินทางตอนอายุ 17 ปี จนเวลาผ่านไปจนเอสอายุได้ 17 ปี ลูฟี่อายุ 14 ปี เอสได้ออกเดินทางไปก่อน และบอกลาพวกดาดัน ลูฟี่จึงเตรียมฝึกตลอด 3 ปีที่เหลือ จน 3 ปี ต่อมาลูฟี่อายุ 17 ปี ได่เริ่มออกเดินทางพร้อมกับบอกลาทุกคนที่หมู่บ้านไปเป็นโจรสลัด

ความสัมพันธ์[แก้]

หมวกฟาง[แก้]

หมวกฟางที่ลูฟี่ใส่อยู่แท้จริงเจ้าของคนแรกคือโกลด์ ดี โรเจอร์ ตอนมาเป็นโจสลัด โรเจอร์ได้มอบให้ลูกเรือก็คือแชงคูส เพราะคิดว่าหลังจากที่ตายแชงคูสจะเป็นราชาโจรสลัดคนต่อไป แต่แชงคูสไม่ได้สนใจเรื่องนั้น และเห็นว่าลูฟี่มีนิสัยคล้ายกัปตันโรเจอร์ และเหมือนตนในสมัยเด็ก เลยมอบให้พร้อมบอกว่าถ้าเป็นโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่ได้เมื่อไหร่จะมารับคืน

ค่าหัว[แก้]

  • 30 ล้านเบรี หลังจากกำจัด หลังจากกำจัดโจรสลัดชั้นนำในอีสต์ บูล ได้แก่ กระบองเหล็ก อัลบีด้า, กลุ่มมนุษย์เงือกอารอน, ตัวตลก บากี้, กลุ่มโจรสลัดดอนครีก กลุ่มโจรสลัดแมวดำและนาวาเอกมอร์แกน
  • 100 ล้านเบรี หลังจากกำจัด 1ใน7เทพโจรสลัดครอกโคไดล์ หรือ MR.Zero
  • 300 ล้านเบรี (หลังจากจัดการร็อบ ลุจจิและ CP9)
  • 400 ล้านเบรี (หลังจากชกหน้าพวกชาวมังกรฟ้า ลอบเข้าอิมเพลดาวตั้งแต่เลเวล 1-6 เข้าร่วมสงครามของกองทัพเรือกับหนวดขาวที่มารีนฟอร์ด และไปตีระฆัง "อ๊อก เบล" 16 ครั้ง ในการไว้อาลัยกับการตายของเอส)

พลังและความสามารถ[แก้]

+ การต่อสู้มือเปล่า + พลังจากผลปิศาจ ผลโกมุ โกมุ หรือผลยางยืด + ทักษะฮาคิราชันย์ผู้พิชิต + ทักษะฮาคิแห่งเกราะ + ทักษะฮาคิสังเกต + เกียร์ 2 (โดยการ สูบฉีดความร้อนในกระแสเลือดไปยังหัวใจ หากเป็นคนปกติ กล้ามเนื้อหัวใจจะ ฉีกขาด) + เกียร์ 3(โดยการ ที่ลูฟี่กัด นิ้วหัวแม่โป้งให้มีช่องเพื่อเป่าลมไปยังส่วนใดส่วนหนึ่งในร่างกาย)

อ้างอิง[แก้]

  1. [1] Monkey D. Luffy モンキー・D・ルフィ& Voice Actor