ภาษาโกรยอ-มาร์
| ภาษาโกรยอ-มาร์ 고려말/Корё маль โกรยอมัล |
||
|---|---|---|
| พูดใน: | รัสเซีย, คาซัคสถาน, อุซเบกิสถาน, คีร์กีซสถาน | |
| จำนวนผู้พูด: | 216,811 คน (ภาษาแม่) ในปี 1989 ใช้เป็นภาษาที่สองในกลุ่มคนเชื้อสายเกาหลี 10 ต่อ 1,000 คน |
|
| ตระกูลภาษา: | ไม่มีการจัด อาจจะเป็นตระกูลภาษาอัลไตอิก หรือ ภาษาเอกเทศ | |
| ระบบการเขียน: | ฮันกึล, ซิริลลิก | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | ||
| ISO 639-3: | — | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
ภาษาโกรยอ-มาร์ (ฮันกึล: 고려말; รัสเซีย: Корё маль; ภาษาเกาหลีมาตรฐาน: 중앙아시아 한국어, ความหมาย ภาษาเกาหลีเอเชียกลาง) เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลีที่ใช้พูดโดยชาวโกรยอ-ซารัม กลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่อดีตสหภาพโซเวียต ซึ่งชาวเกาหลีกลุ่มนี้มีบรรพบุรุษอาศัยในเขตฮัมกยอง ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ แต่ภาษานี้เข้าใจได้ยากเมื่อใช้พูดคุยกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาโกรยอ-มาร์รับคำยืมจากภาษารัสเซีย และชาวโกรยอ-ซารัมก็นิยมที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาแม่ มากกว่าใช้ภาษาโกรยอ-มาร์เอง[1]
เนื้อหา |
การใช้อักษร [แก้]
ภาษาโกรยอ-มาร์ ไม่นิยมในการเขียนคำประพันธ์ด้วยอักษรเกาหลี และได้รับอิทธิพลของอักษรซิริลลิกจากโซเวียต แม้ว่าโซเวียตจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม ขณะที่เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้เองก็ต่างมีการเขียนอักษรเกาหลีอย่างมีระบบแบบแผน อย่างไรก็ตามในปัจจุบันนักเขียนชาวโกรยอ-ซารัมที่มีชื่อเสียง อย่าง ลัฟเรนติ ซอน (รัสเซีย: Лаврентий Сон) ได้เขียนเรื่องสั้นภาษาโกรยอ-มาร์ โดยได้ใช้อักษรฮันกึลในการเขียน[2]
แม้จะมีรูปแบบการเขียนอักษรโรมันเข้ามาในภาษาโกรยอ-มาร์ ช่วงปลายปี ค.ศ. 1930 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักภาษาศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้รับความนิยมจากชาวโกรยอ-ซารัมเลย[3]
การศึกษา [แก้]
ภาษาโกรยอ-มาร์ เป็นภาษาที่ไม่อยู่ระบบการเรียนการสอนเพื่อนำไปใช้ในหลายโรงเรียน ขณะที่ภาษาเกาหลีมาตรฐานทั้งของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างใช้สอนตามมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วไปในอดีตสหภาพโซเวียตกับครูผู้สอนที่มาจากประเทศนั้นๆ และมีอาจารย์จากเกาหลีใต้คนหนึ่งที่พยายามสอนภาษาโกรยอ-มาร์ให้แก่นักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยอัลมาตีในประเทศคาซัคสถาน แต่ก็ล้มเหลวอย่างมาก[4]
ดูเพิ่ม [แก้]
- ภาษาดันกัน ภาษาของชาวจีนมุสลิมที่อพยพเข้ามาในเอเชียกลาง
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Khan, Valeriy Sergeevich. "Koreans and the Poly-ethnic Environment in Central Asia: The Experience of Eurasianism". Seoul: Academy of Korean Studies. สืบค้นเมื่อ 2006-11-20.[ลิงก์เสีย]
- ↑ Kim, Phil. "Forced Deportation and Literary Imagination". Seoul: Academy of Korean Studies. สืบค้นเมื่อ 2006-11-20.
- ↑ Kim, German. "The History, Culture, and Language of Koryo Saram" (Microsoft Word). Almaty: Institute of Oriental Studies, National Academy of Sciences. สืบค้นเมื่อ 2006-11-20.[ลิงก์เสีย]
- ↑ Kim, German. "Korean Diaspora in Kazakhstan: Question of Topical Problems for Minorities in Post-Soviet Space" (PDF). Almaty: Institute of Oriental Studies, National Academy of Sciences.