ภาษาลันนัง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาลันนัง Lân-lâng-oé; 咱人話/咱儂話 |
||
|---|---|---|
| พูดใน: | ฟิลิปปินส์ | |
| ภูมิภาค: | เมโทร มะนิลา, Angeles, เซบู, Bacolod, Vigan, นากา, Ilagan, และชุมชนชาวจีนในฟิลิปปินส์ | |
| จำนวนผู้พูด: | 592,200 คน (98.7% ของชาวจีนในฟิลิปปินส์) | |
| ตระกูลภาษา: | จีน-ทิเบต ภาษาจีน ภาษาหมิ่น ภาษาจีนฮกเกี้ยน ภาษาลันนัง |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | zh | |
| ISO 639-2: | chi (B) | zho (T) |
| ISO 639-3: | nan | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
ภาษาลันนัง(咱人話, หรือ 咱儂話), หรือ 'Lan-nang-oé', เป็นสำเนียงของภาษาจีนฮกเกี้ยนในฟิลิปปินส์ ชื่อ lan-nang-oé หมายถึง ' ภาษา (oé)ของประชาชน (lâng) ของเรา (lán) ' เป็นสำเนียงแม่ของสำเนียงเซียแมนหรืออมอย ใช้พูดในชุมชนชาวจีนในฟิลิปปินส์ ได้รับอิทธิพลจากภาษาตากาล็อก ภาษาสเปน และภาษาจีนกวางตุ้ง มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 592,200 คนหรือ 98.5% ของชาวจีนในฟิลิปปินส์ทั้งหมด [1]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Ethnologue.com Chinese, Min Nan (statistics as of 1982)