ภาวะเสียการอ่านเข้าใจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาวะเสียการอ่านเข้าใจ
(Dyslexia)
การจำแนก และแหล่งข้อมูลอื่น
ICD-10 R48.0
ICD-9 315.02
OMIM 127700
DiseasesDB 4016
MeSH D004410

ภาวะเสียการอ่านเข้าใจ หรือ ภาวะเสียการอ่านรู้ความ[1] หรือภาวะอ่านไม่เข้าใจ[2] (อังกฤษ: dyslexia) เป็นความพิการทางการเรียนรู้รูปแบบหนึ่งที่ทำให้ผู้ป่วยมีปัญหาทั้งความคล่องแคล่วและความแม่นยำในการอ่าน การพูด และการสะกดคำ ซึ่งอาจแสดงอาการเป็นความยากลำบากในการรับรู้เสียง การถอดรหัสเสียง การเข้าใจตัวอักษร ความจำเสียงระยะสั้น และ/หรือการเรียกชื่อสิ่งของ ซึ่งไม่เหมือนกันกับภาวะอ่านลำบากที่เกิดจากสาเหตุอื่น เช่นความพิการทางตาหรือการได้ยินหรือจากการไม่ได้เรียนรู้วิธีอ่านหนังสือ เชื่อว่ามีผู้ที่มีภาวะอ่านไม่เข้าใจอยู่ 5-10% ของประชากรหนึ่งๆ แม้จะยังไม่มีการศึกษาวิจัยหาความชุกที่แท้จริงของภาวะนี้ก็ตาม

อ้างอิง[แก้]

  1. ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน พิมพ์คำว่า dyslexia
  2. บัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ ฉบับประเทศไทย (อังกฤษ-ไทย) ฉบับปี 2009. สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข, 2552.