พรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินโดจีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินโดจีน (Communist Party of Indochina; ภาษาเวียดนาม: Đông Dương Cộng sản Đảng) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์หนึ่งในสามพรรคที่เป็นต้นกำเนิดของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม โดยอีกสองพรรคคือ พรรคคอมมิวนิสต์อันนัม และพันธมิตรคอมมิวนิสต์แห่งอินโดจีน

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2471 สมาชิกหัวรุนแรงของสมาคมยุวชนเพื่อการปฏิวัติเวียดนามได้แก่ โฮจิมินห์ จั่น หวาน กุง เหงียน ดุ๊ก กั๋ญ โด๋ หง็อก ซู เซือง หัก ดิ๊ญ โง เกีย ตุ และกิม โตนได้จัดตั้งกลุ่มคอมมิวนิสต์กลุ่มแรกในอินโดจีนฝรั่งเศสและได้ประกาศตัวเป็นศูนย์กลางของพรรคคอมมิวนิสต์ที่จะจัดตั้งขึ้นในอนาคต จั่น หวาน กุงได้รับเลือกเป็นเลขาธิการของกลุ่ม ทั้งนี้ กุงและอีกสองคนคือจิ่น ดิ่ญ กื๋ว และกิม โตนได้เข้าร่วมการประชุมของสมาคมยุวชนเพื่อการปฏิวัติเวียดนามที่จัดในฮ่องกงเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2472 ในการประชุมครั้งนี้พวกเขาได้เสนอที่จะเปลี่ยนสมาคมไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แต่ถูกปฏิเสธ ทั้งสามคนได้ประท้วงโดยออกจากห้องประชุม และถูกขับออกจากสมาคมในที่สุด

ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2472 กลุ่มนิยมคอมมิวนิสต์ดังกล่าวได้ประชุมร่วมกันที่ฮานอยและตกลงจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินโดจีน พรรคได้ออกหนังสือพิมพ์ Búa Liềm (ค้อนและเคียว) หลังจากนั้นไม่นาน มีการจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อันนัมในอินโดจีนเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2472 และพรรคปฏิวัติใหม่แห่งเวียดนามที่ได้เปลี่ยนมาเป็นพันธมิตรคอมมิวนิสต์แห่งอินโดจีนในเดือนมกราคม พ.ศ. 2472 ต่อมา ใน พ.ศ. 2473 โฮจิมินห์ได้ประสานงานจนมีการรวมทั้งสามพรรคเข้าด้วยกันเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

อ้างอิง[แก้]