พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
| บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากเอกสารอ้างอิงหรือแหล่งข้อมูล โปรดช่วยพัฒนาบทความนี้โดยเพิ่มแหล่งข้อมูลน่าเชื่อถือ เนื้อหาที่ไม่มีการอ้างอิงอาจถูกคัดค้านหรือนำออก |
| พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม Đảng Cộng sản Việt Nam |
|
|---|---|
| หัวหน้าพรรค | โนง ดื้ก หม่าญ (Nông Đức Mạnh) (2544 -ปัจจุบัน) |
| ก่อตั้ง | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 |
| สำนักงานใหญ่ | นครหลวงฮานอย |
| สีของพรรค | สีแดง |
| เว็บไซต์ | |
| เว็บไซต์ทางการ | |
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (ภาษาเวียดนาม:Đảng Cộng sản Việt Nam, ด๋าง ก่ง สาน เหวียต นาม) เป็นพรรคการเมืองที่ถูกกฎหมายพรรคเดียวในเวียดนาม เป็นพรรคนิยมลัทธิมาร์กซ์-เลนินที่สนับสนุนโดยแนวหน้าปิตุภูมิเวียดนาม
ประวัติ [แก้]
ผู้ก่อตั้งพรรคคือโฮจิมินห์และชาวเวียดนามที่ลี้ภัยในจีนโดยใช้ชื่อพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม โดยมีการประชุมพรรคครั้งแรกที่ฮ่องกงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ซึ่งในการประชุมครั้งนั้นได้ตกลงรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (Đông Dương cộng sản đảng) และพรรคคอมมิวนิสต์อันนัม (An Nam cộng sản Đảng) เข้าด้วยกัน โดยที่กลุ่มนิยมลัทธิมาร์กอีกกลุ่มหนึ่งของเวียดนามคือพันธมิตรคอมมิวนิสต์อินโดจีน (Đông Dương cộng sản liên đoàn) ไม่ได้ถูกเชิญให้เข้าร่วมประชุมในฮ่องกง แต่สมาชิกของกลุ่มนี้เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ภายหลัง
หลังจากนั้นไม่นาน พรรคเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนภายใต้การนำขององค์การคอมมิวนิสต์สากล การประชุมพรรคครั้งแรกเป็นการประชุมลับที่มาเก๊าเมื่อ พ.ศ. 2478 ในเวลาเดียวกัน ทางมอสโกได้ออกนโยบายต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์และสนับสนุนให้แนวร่วมคอมมิวนิสต์ทั่วโลกทำตามรวมทั้งต้องการให้ขบวนการคอมมิวนิสต์ทั้งหมดในอินโดจีนเป็นพันธมิตรกัน อย่างไรก็ตามพรรคนี้สลายตัวไปเมื่อ พ.ศ. 2488 กลายเป็นสมาคมนิยมลัทธิมาร์กและเวียดมินห์ซึ่งเป็นแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติ
พรรคนี้ก่อตั้งใหม่อีกครั้งในนามพรรคแรงงานเวียดนาม (Đảng lao động Việt Nam) เมื่อปี พ.ศ. 2494 ในการประชุมใหญ่ระดับชาติของพรรคครั้งที่ 2 ในสงครามอินโดจีนครั้งแรก การประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่ฮานอยเมื่อ พ.ศ. 2503 ซึ่งเน้นการเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเหนือหรือสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม รวมทั้งให้มีการสนับสนุนการปลดปล่อยในภาคใต้ การประชุมใหญ่ครั้งที่ 4 มีขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2519 หลังสิ้นสุดสงครามเวียดนามและเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
การจัดองค์กร [แก้]
ส่วนที่มีอำนาจสูงสุดของพรรคคือคณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามที่นำโดยเลขาธิการใหญ่ คณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคเลือกตั้งโดยคณะกรรมการศูนย์กลางพรรคและคณะกรรมการกลางเลือกตั้งจากการประชุมใหญ่ของพรรค หลังจากการรวมชาติเวียดนาม มีการเพิ่มจำนวนคณะกรรมการศูนย์กลางจาก 77 คนเป็น 133 คน และเพิ่มคณะกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคจาก 11 เป็น 17 คน จำนวนสมาชิกเพิ่มจาก 760,000 คน เมื่อ พ.ศ. 2509 เป็น 1,553,500 ใน พ.ศ. 2519 คิดเป็น 3.1% ของประชากรทั้งหมด และเป็นเกือบสองล้านคนเมื่อ พ.ศ. 2529
หัวหน้าคณะกรรมการกลางของพรรคระหว่าง พ.ศ. 2494 – 2512 นำโดยโฮจิมินต์ซึ่งถือเป็นผู้นำสูงสุดของพรรค การประชุมใหญ่ของพรรคมีทุกๆ 5 ปี การประชุม 4 ครั้งแรกไม่ได้กำหนดเวลาที่แน่นอนเนื่องจากสงครามกับฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา การประชุมใหญ่ที่จัดขึ้นได้แก่
- ครั้งที่ 1 ที่ มาเก๊า ประเทศจีน พ.ศ. 2478
- ครั้งที่ 2 ที่ ตูเยน กวาง พ.ศ. 2494
- ครั้งที่ 3 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2503
- ครั้งที่ 4 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2519
- ครั้งที่ 5 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2525
- ครั้งที่ 6 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2529
- ครั้งที่ 7 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2534
- ครั้งที่ 8 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2539
- ครั้งที่ 9 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2544
- ครั้งที่ 10 ที่ ฮานอย พ.ศ. 2549
ผู้ที่ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนที่ 1 (2503-2519) และเลขาธิการใหญ่ (2473-2503 และ 2519-ปัจจุบัน) ได้แก่
- เจอะ ฝู้ (Trần Phú) (2473-2474)
- เล โห่ง ฟอง (Lê Hồng Phong) (2478-2479)
- ห่า ฮุย เติบ(Hà Huy Tập) (2479-2481)
- เหงียน วัน กื่อ (Nguyễn Văn Cừ) (2481-2483)
- เจื่อง จิญ (Trường Chinh) (2483-2489 และ 2529)
- เล หยวน (Lê Duẩn) (2503-2529)
- เหงียน วัน ลิญ (Nguyễn Văn Linh) (2529 - 2534)
- โด๋ เหมื่อย (Đỗ Mười) (2534 - 2540)
- เล ขา เฟียว (Lê Khả Phiêu) (2540 - 2544)
- โนง ดื้ก หม่าญ (Nông Đức Mạnh) (2544 -ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- เว็บไซต์ทางการ
- Nhân Dân (The People): หนังสือพิมพ์ของพรรค