ปลานกขุนทองปากยื่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปลานกขุนทองปากยื่น
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Actinopterygii
อันดับ: Perciformes
วงศ์: Labridae
สกุล: Epibulus
(Cuvier, 1815)
ชนิด: E. insidiator
ชื่อทวินาม
Epibulus insidiator
(Pallas, 1770)[1]
ชื่อพ้อง
  • Epibulus insidiator flava Bleeker, 1849
  • Epibulus insidiator fusca Bleeker, 1849
  • Epibulus striatus Day, 1871
  • Sparus insidiator Pallas, 1770

ปลานกขุนทองปากยื่น (อังกฤษ: Longjawed wrasse, Slingjaw wrasse; ชื่อวิทยาศาสตร์: Epibulus insidiator) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae)

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Epibulus [2]

เป็นปลาที่มีความแปรฝันของสีสันลำตัวสูง โดยปกติแล้วตัวเมียจะมีสีเหลือง ส่วนตัวผู้มีลำตัวสีดำ บริเวณส่วนหน้าและหลังสีขาว แต้มด้วยสีแดงบริเวณหน้าผาก มีขากรรไกรที่ออกแบบมาให้ยื่นออกไปได้ยาวเป็นพิเศษเพื่อใช้จับสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร อันเป็นที่มาของชื่อ มีพฤติกรรมว่ายน้ำโดยการเอาหน้าทำมุมกับพื้นเพื่อมองหาเหยื่ออยู่ตลอดเวลา อาศัยอยู่ในบริเวณแนวปะการัง

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]