บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส
บทบาท เครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก
สัญชาติ  สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต โบอิง
บินครั้งแรก 21 กันยายน ค.ศ. 1942
เริ่มใช้ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1944[1]
สถานะ ปลดประจำการ ตั้งแสดงในพิพิธภัณฑ์
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา
กองทัพบกสหรัฐอเมริกา
จำนวนที่ผลิต 3,970
มูลค่า 639,188 US$ (9.09 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปัจจุบัน)
แบบอื่น เคบี-29
เอ็กซ์บี-39
เอ็กซ์บี-44
โบอิง บี-50
ตูโปเลฟ ตู-4

โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก เครื่องยนตร์ใบพัด 4 เครื่อง ออกแบบโดยโบอิง ใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงสงครามเกาหลี

บี-29 เป็นเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และล้ำสมัยที่สุดในยุคนั้น เช่น ระบบปรับความดันห้องโดยสาร ระบบควบคุมการยิงด้วยไฟฟ้า ป้อมปืนกลควบคุมด้วยรีโมท จึงได้รับฉายาว่า "ซูเปอร์ฟอร์เทรส" โดยใช้เป็นเครื่องบินหลักในการปฏิบัติการทางอากาศต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ที่โด่งดังที่สุดคือการบรรทุกระเบิดปรมาณูในการโจมตีเมืองฮิโระชิมะและนะงะซะกิ เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่สอง

อ้างอิง[แก้]

  1. "Boeing B-29." โบอิง สืบค้นเมื่อ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]