บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโย
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
 |
บทความนี้ใช้ระบบปีคริสต์ศักราช เพราะเป็นส่วนหนึ่งของบทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ ค.ศ. และ/หรือมีการอ้างอิงไปยังคริสต์ศตวรรษ |
บาโทโลเม เอสเตบาน มูริลโล หรือ บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโย (สเปน: Bartolomé Esteban Murillo) รับศีลจุ่ม 1 มกราคม ค.ศ. 1618 ที่เซวิลล์ ประเทศสเปน - และเสียชีวิตที่เซวิลล์เช่นกันเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1682 เป็นจิตรกรสมัยศิลปะบาโรกคนสำค้ญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน แม้ว่ามูรีโยจะมีชื่อเสียงในการเขียนภาพทางศาสนาแต่ก็ได้เขียนภาพชีวิตชาวบ้านทั้งผู้หญิงและเด็กร่วมสมัยไว้มาก เป็นภาพของเด็กขายดอกไม้ เด็กเกเร ขอทาน ซึ่งทำให้เราเห็นภาพชีวิตประจำวันในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17
เนื้อหา |
[แก้] ชีวิต
มูรีโยเป็นลูกคนสุดท้องของพี่น้องทั้งหมด 14 คน พ่อของมูรีโยเป็นช่างตัดผมและศัลยแพทย์ชื่อกัสปาร์ เอสเตบัน (Gaspar Esteban) และแม่ชื่อมารีอา เปเรซ (María Pérez Murillo) พ่อและแม่เสียชีวิตตั้งแต่มูรีโยยังเด็ก มูรีโยจึงโตขึ้นมากับพี่สาวชื่ออานา (Ana) ผู้แต่งงานกับควน อะกุสติง เด ลากาเรส (Juan Agustín de Lagares) ผู้เป็นช่างตัดผมและศัลยแพทย์เช่นเดียวกับพ่อซึ่งมูรีโยสนิทสนมด้วย มูรีโยแต่งงานกับเบอาตริซ กาเบรรา (Beatriz Cabrera) เมื่อปี ค.ศ. 1648 และมีลูกด้วยกัน 9 คน
[แก้] อาชีพ
มูรีโยเริ่มการศึกษาทางศิลปะกับควน เดล กัสตีโย (Juan del Castillo) ที่เซวิลล์ มูรีโยพยายามทำความคุ้นเคยกับภาพเขียนแบบฟลานเดอร์สซึ่งเป็นงานเขียนที่มีความนิยมกันในการซึ้อขายกันในเซวิลล์และขณะเดียวกันก็พยายามไม่ทิ้งอิทธิพลจากบริเวณอื่น ๆ งานชิ้นแรก ๆ ของมูรีโยมีอิทธิพลความเหมือนจริงมาจากฟรันซิสโก เด ซูร์บาราน (Francisco de Zurbarán) , จูเซปเป เด รีเบรา (Jusepe de Ribera) และอาลอนโซ กาโน (Alonso Cano) เมื่องานเขียนของมูรีโยวิวัฒนาการขึ้นก็เริ่มปรับปรุงงานให้เหมาะกับความนิยมตามสมัยของชนชั้นสูงและเจ้านายผู้เป็นลูกค้า โดยเฉพาะงานสำหรับงานศาสนาโรมันคาทอลิก
เมื่ออายุได้ 26 ปีในปี ค.ศ. 1642 มูรีโยก็ย้ายไปมาดริดซึ่งคงเป็นที่ที่มูรีโยมีความคุ้นเคยกับงานของเดียโก เบลัซเกซ และคงได้เห็นงานของจิตรกรสำคัญ ๆ ของเวนิสและฟลานเดอร์สที่มีอยู่ในราชสำนัก การใช้สีอย่างสวยงามและการวางองค์ประกอบของงานของมูรีโยในสมัยต่อมาทำให้เราสันนิษฐานว่ามูรีโยมีอิทธิพลเช่นที่ว่า [1] มูรีโยย้ายกลับมาเซวิลล์เมื่อปี ค.ศ. 1645 ในปีนั้นมูรีโยเขียนภาพ 13 ภาพให้กับ สำนักสงฆ์เซนต์ฟรานซิสเอลกรันเด ที่เซวิลล์ซึ่งทำให้มูรีโยกลายเป็นที่รู้จัก ต่อมามูรีโยก็เขียนภาพให้กับมหาวิหารเซวิลล์ และมีความเชี่ยวชาญในการวาดชุดพระแม่มารีและพระบุตรและ “กำเนิดปาฏิหาริย์” (Immaculate Conception)
หลังจากที่ทำงานอยู่ที่มาดริดอยู่ระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1658 ถึงปี ค.ศ. 1660 มูรีโยย้ายกลับมาเซวิลล์อีกครั้ง หนนี้มูรีโยก่อตั้ง “สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งเซวิลล์” (Academia de Bellas Artes (Seville)) และเป็นผู้อำนวยการร่วมกับสถาปนิกฟรันซิสโก เอร์เรราผู้ลูก (Francisco Herrera the Younger) ระยะนี้เป็นระยะที่มูรีโยมีงานสำคัญ ๆ มากมายรวมทั้งฉากแท่นบูชาสำหรับสำนักสงฆ์ลัทธิออกัสติน ภาพเขียนที่วัดซานตามารีอาลาบลังกา และอื่น ๆ
[แก้] อ้างอิง
[แก้] ข้อมูลเพิ่มเติม
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้] สมุดภาพ
 “เด็กกับหมา” - ราว ค.ศ. 1655 |
 “การชื่นชมของแมไจ” |
 “เด็กขอทานกินองุ่นและ |
 “ตรีเอกภาพซ้อน” (Two Trinities) |
 “พระแม่มารีและพระบุตรและลูกประคำ” (Madonna with the Rosary) - ราว ค.ศ. 1650 |
 “การประกาศของเทพ” (Annunciation) |
 นักบุญอิซิดอร์แห่งเซวิลล์ (Isidore of Seville) , มหาวิหารเซวิลล์ |
 นักบุญลีแอนเดอร์แห่งเซวิลล์ (Leander of Seville) , มหาวิหารเซวิลล์ |
 กำเนิดปาฏิหาริย์, พิพิธภัณฑ์ปราโด |
