ธอริน โอเคนชิลด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ธอริน โอเคนชิลด์ (อังกฤษ: Thorin Oakenshield) เป็นชื่อตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ เรื่อง เดอะฮอบบิท งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นกษัตริย์ของคนแคระแห่งมิดเดิลเอิร์ธ สายวงศ์ของดูริน เป็นบุตรของธราอินที่ 2 และเป็นหลานของกษัตริย์ธรอร์

ประวัติตามท้องเรื่อง[แก้]

ธอรินเกิดในปีที่ 2746 ของยุคที่สามของอาร์ดา เขาเป็นเจ้าชายของอาณาจักรเอเรบอร์ อาณาจักรของคนแคระที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของป่าเมิร์ควู้ด แต่อาณาจักรนั้นถูกมังกรสม็อกโจมตี เมื่อปีที่ 2770 ของยุคที่สาม ชาวเมืองต้องหลบหนีลี้ภัยไปยังดินแดนต่างๆ ปี 2799 ธอรินในวัย 53 ปี (ซึ่งถือว่ายังเป็นหนุ่มแน่นสำหรับเหล่าคนแคระ) ได้เข้าร่วมในสงครามอซานูบิซาร์ สู้กับพวกออร์คที่ประตูตะวันออกของอาณาจักรมอเรีย โล่ห์ของธอรินพังเสียหาย และเขาเอากิ่งไม้มาใช้ต่างโล่ห์ในการรบ เป็นที่มาของชื่อสมญา โอเคนชิลด์ (หมายถึง โล่ห์ไม้โอ๊ค)

หลังจากธราอินหายตัวไป ธอรินจึงได้เป็นกษัตริย์ต่อจากบิดา ชื่อว่า ธอรินที่ 2 เขาไปลี้ภัยอยู่ในเทือกเขาสีน้ำเงิน โดยมีความคิดจะทวงคืนอาณาจักรของตนคืนจากมังกรสม็อกอยู่เสมอ

ตามเนื้อเรื่องในเดอะฮอบบิท ธอรินกับคนแคระอีก 12 คนซึ่งล้วนเป็นญาติๆ ในสายวงศ์แห่งดูริน มาเยี่ยม บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตามคำแนะนำของแกนดัล์ฟที่ให้ชักชวนบิลโบไปด้วยในตำแหน่ง "หัวขโมย" เพื่อชิงทรัพย์สมบัติของพวกเขาคืนจากมังกร ซึ่งเหนือสมบัติอื่นใด ของสำคัญที่สุดคือ เพชรอาร์เคนสโตน ซึ่งเป็นมรดกตกทอดของตระกูล ในภาคผนวกของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่าว่า ธอรินพบกับแกนดัล์ฟโดยบังเอิญที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมืองบรี แล้วจึงได้หารือกันเรื่องแผนการทวงสมบัติและอาณาจักรคืน

บทบรรยายในหนังสือเล่าถึงธอรินว่า เป็นคนขึงขังเอาจริงเอาจังและค่อนข้างไว้ตัว เขามีพรสวรรค์ในการร้องเพลงเล่นพิณ ในยุคสมัยที่เกิดเหตุการณ์ใน เดอะฮอบบิท (ปี 2941) ธอรินถือว่ามีอายุมากแล้ว แต่ก็ยังเป็นนักรบที่มีฝีมือเยี่ยม เมื่อคราวที่คณะเดินทางถูกพวกโทรลล์จับตัวได้ มีธอรินเพียงคนเดียวที่รอดไปได้ และเขายังต่อสู้กับพวกออร์คในเหมืองใต้ดินอย่างองอาจ

เมื่อพวกเขายึดเอเรบอร์คืนมาได้ บิลโบแอบขโมยเพชรอาร์เคนสโตนไป ธรันดูอิลกษัตริย์เอลฟ์ กับบาร์ด นักธนูชาวเมืองเดล อาศัยเพชรนั้นกลับมาเรียกร้องขอส่วนแบ่งในทรัพย์สมบัติ ทำให้ธอรินโกรธมาก แต่ก่อนที่ความขัดแย้งจะวุ่นวายไป พวกเขาก็ต้องหันมาร่วมมือกันต่อสู้กับกองทัพออร์คและวาร์กเสียก่อน ทัพคนแคระ เอลฟ์ และมนุษย์รวมตัวกัน พร้อมกับกองกำลังอินทรีและกองกำลังของบียอร์นยกมาสนับสนุนเป็นห้าทัพ เรียกสงครามครั้งนั้นว่า สงครามห้าทัพ แม้ฝ่ายทัพผสมจะได้ชัยชนะ แต่ธอรินได้รับบาดเจ็บสาหัส ก่อนเขาจะตาย ได้ปรับความเข้าใจกับบิลโบ คำพูดสุดท้ายของธอรินคือ "ถ้าพวกเราส่วนมากจะเห็นค่าของอาหาร ความรื่นเริง และการร้องรำทำเพลงยิ่งกว่าขุมทองมหาสมบัติที่สั่งสมกันมา โลกนี้จะน่าอยู่กว่านี้แน่ แต่ไม่ว่ามันจะเศร้าหรือน่าอยู่ ข้าก็จะต้องลาจากไปแล้ว ลาก่อน!"[1] ดาอิน ญาติคนหนึ่งของธอรินรับตำแหน่งกษัตริย์คนแคระสืบต่อมา เนื่องจากธอรินไม่มีลูกชาย

ระหว่างการเดินทางคราวนั้น ธอรินพบดาบเอลฟ์เก่าแก่เล่มหนึ่งชื่อ ออร์คริสต์ (Orcrist) ซึ่งเขาใช้ในการต่อสู้มาตลอดทาง แต่ถูกพวกเอลฟ์ยึดคืนไปเมื่อตอนที่พวกเอลฟ์ป่าจับตัวชาวคณะเดินทางไว้ได้ แต่หลังเสร็จสิ้นสงครามและธอรินตาย พวกเอลฟ์มอบดาบเล่มนี้คืนให้แก่เขา โดยวางเอาไว้เหนือหลุมศพ (ส่วนเพชรอาร์เคนสโตนฝังอยู่ด้วยกันกับร่างของเขา) เพื่อใช้เป็นเครื่องเตือนภัยแก่ชาวคนแคระ เนื่องจากดาบเอลฟ์จะเปล่งแสงสีน้ำเงินเรืองรองเมื่อมีพวกออร์คเข้ามาใกล้

ใน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน แกนดัล์ฟพูดถึงเสื้อเกราะมิธริลที่บิลโบสวมอยู่ว่า เป็นของขวัญที่ได้รับมาจากธอรินแห่งเอเรบอร์ เสื้อเกราะนี้มีค่าสูงยิ่งกว่าแคว้นไชร์เสียอีก กิมลีเอ่ยปากว่าเสื้อเกราะนี้เป็น "ของขวัญแห่งราชัน"

อ้างอิง[แก้]

  1. สุดจิต ภิญโญยิ่ง. ฮอบบิท. [ม.ป.ท.] : สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน, 2545.