ดอกเบี้ย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ดอกเบี้ย (อังกฤษ: Interest) คือเงินที่ได้รับเพิ่มขึ้นจากการลงทุนโดยการคำนวณเป็นอัตราร้อยละต่อปี ในทางเศรษฐศาสตร์ ดอกเบี้ยเป็นเครื่องควบคุมอัตราเงินเฟ้ออีกด้วย คือ เมื่อใดที่เกิดอัตราเงินเฟ้อขึ้น แสดงว่า มีปริมาณเงินในตลาด(หมายถึงเงินในมือประชาชน)จำนวนมาก และสินค้าจะราคาแพงขึ้น การขึ้นดอกเบี้ยทั้งเงินฝากและเงินกู้ ทำให้เงินได้ออกจากตลาดไป ปริมาณเงินจะลดลง เงินเฟ้อก็จะลดลง

สูตรการคำนวณดอกเบี้ย[แก้]

A = P+ P\cdot\left(\frac{r}{100}\right)\cdot n

เมื่อ A คือเงินรวมที่ได้รับ P คือเงินต้น r คืออัตราดอกเบี้ยต่อช่วงเวลา และ n คือจำนวนของระยะช่วงเวลา

ซึ่งสูตรนี้สามารถใช้ได้กับการคำนวณดอกเบี้ยเงินกู้ต่างๆ เช่น การกู้ซื้อบ้าน, กู้ซื้อรถ หรือบัตรเครดิต เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  • Duffie, Darrell and Kenneth J. Singleton (2003). Credit Risk: Pricing, Measurement, and Management. Princeton University Press. ISBN 13 978-0691090467 Check |isbn= value (help). 
  • Kellison, Stephen G. (1970). The Theory of Interest. Richard D. Irwin, Inc. Library of Congress Catalog Card No. 79-98251. 
  • Lando, David (2004). Credit Risk Modeling: Theory and Applications. Princeton University Press. ISBN 13 978-0691089294 Check |isbn= value (help). 
  • van Deventer, Donald R. and Kenji Imai (2003). Credit Risk Models and the Basel Accords. John Wiley & Sons. ISBN 13 978-0470820919 Check |isbn= value (help). 

Deepak Tiwari(Rizvi college)BBI student

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]