ชาแอ็ร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ชาแอ็ร (ภาษามาเลย์:Syair) เป็นรูปแบบวรรณกรรมที่แพร่หลายตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 21 ปรับรูปแบบมาจากร้อยกรองภาษาอาหรับ-เปอร์เซีย จะยาวกี่บทก็ได้ แต่ละบทประกอบไปด้วยคำพื้นฐาน 4 คำ สัมผัสแบบกลอนหัวเดียว บทชาแอ็รที่เก่าที่สุดพบบนเสาหินหลุมฝังศพของพระราชาในอาเจะห์ เกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย เขียนด้วยอักษรโบราณในสุมาตรา ที่ได้รับอิทธิพลมาจากอินเดีย เป็นภาษามลายูโบราณที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ

อ้างอิง[แก้]

  • รัตติยา สาและ. ภาษาและวรรณกรรมมลายู ใน มลายูศึกษา ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับประชาชนมลายูมุสลิมในภาคใต้. นิธิ เอียวศรีวงศ์, บรรณาธิการ. กทม. อมรินทร์. 2550. หน้า 85-106

ดูเพิ่ม[แก้]