ชวาหระลาล เนห์รู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
जवाहरलाल नेहरू
ชวาหระลาล เนห์รู
นายกรัฐมนตรีแห่งอินเดียคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
15 ส.ค. 1947 – 27 พ.ค. 1964
ประธานาธิบดี ราเชนทร์ ปรสาท
สรวปัลลี ราธากฤษณัน
Governor General หลุยส์ เมานท์แบตแตน
C. Rajagopalachari
สมัยก่อนหน้า ตั้งตำแหน่งใหม่
สมัยถัดไป Gulzarilal Nanda (รักษาการ)
รัฐมนตรีกระทรวงกิจการต่างประเทศแห่งอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง
15 ส.ค. 1947 – 27 พ.ค. 1964
สมัยก่อนหน้า ตั้งตำแหน่งใหม่
สมัยถัดไป Gulzarilal Nanda
รัฐฐมนตรีกระทรวงการคลังแห่งอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง
8 ต.ค. 1958 – 17 พ.ย. 1959
สมัยก่อนหน้า T. T. Krishnamachari
สมัยถัดไป Morarji Desai
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 14 พ.ย. 1889
อัลลาหะบัด, สหมณฑลแห่งอัคราและอุธ, บริติชอินเดีย
เสียชีวิต 27 พ.ค. 1964 (อายุ 74 ปี)
นิวเดลี, เดลี, อินเดีย
สัญชาติ อินเดีย
พรรคการเมือง พรรคคองเกรสอินเดีย
คู่สมรส กมลา เนห์รู
บุตร อินทิรา คานธี
ศิษย์เก่า Trinity College, Cambridge
วิชาชีพ ทนายความ
ศาสนา อเทวนิยม[1][2][3]
ลายมือชื่อ

ชวาหระลาล เนห์รู (ฮินดี: जवाहरलाल नेहरू; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1964[4]) รัฐบุรุษของอินเดีย และนายกรัฐมนตรีคนแรก หลังได้รับเอกราชจากอังกฤษ ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 17 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1947 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1964

ชวาหระลาล เนห์รู เป็นผู้ใกล้ชิด และร่วมเรียกร้องเอกราชให้กับอินเดียร่วมกับมหาตมา คานธี และมีบทบาทโดดเด่นขึ้นจนได้รับสืบทอดเป็นทายาททางการเมือง โดยรับตำแหน่งประธานพรรคคองเกรสอินเดียสืบต่อจากคานธี

ในปี ค.ศ. 1955 เนห์รู เป็นบุคคลหลักที่ร่วมก่อตั้งกลุ่มประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement - NAM) [5]

ชวาหระลาล เนห์รู สมรสกับนางกมลา คาอุล มีบุตรสาวคนเดียวคือ อินทิรา เนห์รู มีหลานชายชื่อ ราจิฟ คานธี บุคคลทั้งสามล้วนเป็นนายกรัฐมนตรีของอินเดีย

เนห์รู กับ ศาสนาฮินดู[แก้]

เขา ได้กล่าวชม มหาภารตะ ถึงความยึ่งใหญ่ของมหากาพย์ นี้ ใน หนังหนังสือพบถิ่นอินเดีย คือ


หากสิ่งไหนไม่มีอยู่ในมหาภารตะ สิ่งนั้นก็ไม่มีอยู่ในอินเดีย

ชวาหระลาล เนห์รู

เนห์รู กับ พระพุทธศาสนา[แก้]

พระพุทธเจ้า คือ ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของอินเดีย พอๆ กับ พระราม และ พระกฤษณะ ดังนั้น ข้าพเจ้าจะมิขอนับถือศาสนาใดเลย หากมีการบังคับให้เลือกนับถือ ข้าพเจ้าขอเลือกนับถือพระพุทธศาสนา

ชวาหระลาล เนห์รู

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "The Montreal Gazette". Google News Archive. 9 June 1964. p. 4. 
  2. Ramachandra Guha (September 23, 2003). "Inter-faith Harmony: Where Nehru and Gandhi Meet Times of India". 
  3. In Jawaharlal Nehru's autobiography, An Autobiography (1936), and in the Last Will & Testament of Jawaharlal Nehru, in Selected Works of Jawaharlal Nehru, 2nd series, vol. 26, p. 612,
  4. Marlay, Ross; Clark D. Neher (1999). Patriots and Tyrants: Ten Asian Leaders. Rowman & Littlefield. p. 368. ISBN 0847684423. 
  5. กลุ่มประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]