วัยสูงอายุ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ชรา)
วัยสูงอายุ หรือ วัยชรา หมายถึง มนุษย์ที่มีอายุอยู่ในช่วงปลายของชีวิต นิยามของผู้สูงอายุอาจแตกต่างกันไปเมื่อพิจารณาจากแง่มุมต่าง ๆ อาทิ ทางชีววิทยา ประชากรศาสตร์ การจ้างงาน และทางสังคมวิทยา ในทางสถิติมักถือว่าผู้ที่อยู่ในวัยสูงอายุคือบุคคลที่มีอายุ 60-65 ปีขึ้นไป[1] สำหรับประเทศไทยกำหนดไว้ว่าผู้สูงอายุคือบุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่จะมีสัดส่วนผู้สูงอายุต่อประชากรทั้งประเทศสูงกว่าประเทศกำลังพัฒนา สำหรับประเทศไทยมีสัดส่วนของผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ[2]
[แก้] การเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย
- การสูญเสียฟัน
- ผิวหนังเหี่ยวย่นเพิ่มขึ้น
- สีผมเปลี่ยนเป็นสีเทา หรือสีขาว
- ความสามารถในการมองเห็นลดลง
- การรับรู้ทางเสียงลดลง
- ร่างกายเคลื่อนไหวได้น้อยลง และใช้เวลามากขึ้น
- การใช้ความจำน้อยลง
- ความต้องการทางเพศลดลง หรือหมดไป
- ความหิวลดน้อยลง หรือหมดไป
- ความต้องการเล่นเกมส์หมดไป
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- Laura Carstensen - research at Stanford university's Life-span Development Laboratory, and Stanford Center on Longevity.
- International Federation on Aging—informs and promotes positive change for old people globally
- Age UK—UK charity supporting those in old age in the UK and in developing countries
- HelpAge International—UK-based international charity supporting older people in developing countries. Sister organisation of Age UK (above)
- People 'get happier as they age'
- 10 เคล็ดลับชลอความแก่
- นิสัยที่ทำให้แก่เร็ว
บทความเกี่ยวกับมนุษย์ มานุษยวิทยา และเรื่องที่เกี่ยวข้องนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
