จักรพรรดิถังเกาจู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเกาจู่
จักรพรรดิถังเกาจู่
TangGaozu.jpg

ครองราชย์ พ.ศ. 1161 - พ.ศ. 1170
รัชกาลก่อนหน้า จักรพรรดิสุยหยางตี้
รัชกาลถัดไป จักรพรรดิถังไท่จง
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ พ.ศ. 1109
สวรรคต 25 กรกฎาคม พ.ศ. 1178

สมเด็จพระจักรพรรดิถังเกาจู่ (จีน: 唐高祖) มีพระนามเดิมว่า หลี่ยวน (李淵) ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 1109 (ค.ศ. 566) เมื่อราชวงศ์สุย (ค.ศ. 581 - ค.ศ. 618) ล่มสลายลง หลี่ยวนซึ่งเป็นขุนนางผู้ดูแลเขตไท่หยวนทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศได้จัดตั้งกองทัพขึ้นมาโดยได้เงินสนับสนุนจากพ่อค้าไม้แซ่บู (พระบิดาของ (บูเช็กเทียน)) สามารถเข้ายึดครองนครฉางอันเป็นฐานที่มั่น และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังเมื่อพระชนม์ได้ 52 พรรษา

ถังเกาจู่ ทรงมีโอรส 4 พระองค์คือ หลี่จินเฉิง, หลี่ซื่อหมิน, หลี่หลงจี่, หลี่หยวนป้า (เสียชีวิตในการรบก่อนก่อตั้งราชวงศ์ถัง) แต่มิได้สถาปนารัชทายาท โอรสทั้งสามจึงรบราฆ่าฟันกันเอง องค์ชายรองหลี่ซื่อหมินได้ชัยชนะและบังคับให้พระราชบิดาตั้งพระองค์เป็นรัชทายาท ต่อมาในปี ค.ศ. 627 (พ.ศ. 1170) ทรงสละราชสมบัติให้รัชทายาทหลี่ซื่อหมินขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังไท่จง จักรพรรดิถังเกาจู่สวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 635 (พ.ศ. 1178) ในรัชสมัยจักรพรรดิถังไท่จงขณะพระชนม์ได้ 69 พรรษา