จตุราธิปไตย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แผนที่จักรวรรดิโรมันราว ค.ศ. 395 แสดงเขตการปกครองของกองเพรทอเรียนของกอล, อิตาลี, อิลลิคัม และโอเรียน (ตะวันออก) ซึ่งเป็นการแบ่งตามแนวอิทธิพลการปกครองของผู้นำทั้งสี่คน แต่ในปี ค.ศ. 395 เพรทอเรียนแห่งอิลลิคัมทางตะวันตกที่รวมทั้งเซอร์มิอัมก็ถูกผนวกเข้ากับเพรทอเรียนแห่งอิตาลี

จตุราธิปไตย หรือ สมัยสี่จักรพรรดิ (อังกฤษ: Tetrarchy) คำว่า “Tetrarchy” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “การนำโดยผู้นำสี่คน” โดยทั่วไปแล้วหมายถึงรัฐบาลที่แบ่งอำนาจการปกครองระหว่างบุคคลสี่คน แต่มักจะหมายถึงระบบจตุราธิปไตยที่ก่อตั้งโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนในปี ค.ศ. 293 หลังจากที่สมัยวิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ยุติลงและความมั่นคงของจักรวรรดิโรมันได้รับการรื้อฟื้นขึ้นอีกครั้ง ระบบจตุราธิปไตยใช้ในการปกครองจักรวรรดิต่อมาจนถึงราว ค.ศ. 313 เมื่อความขัดแย้งภายในกำจัดผู้อ้างอำนาจต่างๆ ออกไปหมดจนเหลือแต่จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 ผู้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันออก และจักรพรรดิลิซินิอัส ผู้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันตก

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]