คอร์นวอลล์
| คอร์นวอลล์ Kernow |
|
|---|---|
| มณฑลของอังกฤษ | |
(ธงนักบุญไพริน) |
|
| คำขวัญ: Onen hag oll (ภาษาอังกฤษ: One and all) |
|
![]() |
|
| ภูมิศาสตร์ | |
| ฐานะมณฑล | มณฑลภูมิศาสตร์ & มณฑลนอกเมโทรโพลิตัน |
| ภาคการปกครอง | ตะวันตกเฉียงใต้อังกฤษ |
| ลำดับเนื้อที่ -เนื้อที่ - ลำดับเนื้อที่นอกเมโทร เนื้อที่ |
ลำดับที่ 12 3,563 กม² (1,376 ตร.ไมล์) ลำดับที่ 9 3,547 กม² (1,370 ตร.ไมล์) |
| เมืองหลวง | ทรูโร |
| ISO 3166-2 | GB-CON |
| รหัส ONS | 15 |
| รหัส NUTS 3 | UKK30 |
| ประชากร | |
| ลำดับ - จำนวน (2007) - ความหนาแน่น - ลำดับนอกเมโทร - จำนวน |
ลำดับที่ 39 531,600 149/กม² (386/ตร.ไมล์) ลำดับที่ 23 529,500 |
| เชื้อชาติ | 99.0% ขาว 1% อื่นๆ |
| การปกครอง | |
เทศบาลมณฑลคอร์นวอลล์ http://www.cornwall.gov.uk/ |
|
| ฝ่ายบริหาร | |
| สมาชิกรัฐสภา | |
| แขวงการปกครอง | |
|
|
คอร์นวอลล์ (อังกฤษ: Cornwall; คอร์นวอลล์: Kernow) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรอังกฤษที่ตั้งอยู่ทางปลายแหลมด้านตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักรอังกฤษ ทางด้านเหนือจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ทางด้านใต้จรดช่องแคบอังกฤษ ด้านตะวันออกติดกับมณฑลเดวอนที่แยกโดยแม่น้ำทามาร์ คอร์นวอลล์มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 526,300 คน ในเนื้อที่ 3,563 ตารางกิโลเมตร[1] ศุนย์กลางการปกครองตั้งอยู่ที่เมือง ทรูโร
ดินแดนบริเวณคอร์นวอลล์เดิมเป็นที่ตั้งหลักแหล่งของชนยุคหินจากก็เป็นand then ชนยุคสำริดและต่อมาในสมัยยุคเหล็กโดยชนเคลต์ คอร์นวอลล์เป็นส่วนหนึ่งของบริเวณที่พูดภาษาตระกูลบริธอนิค (Brythonic languages) ของอังกฤษที่แยกตัวจากเวลส์หลังจากยุทธการเดอแรม (Battle of Deorham) หลังจากที่มีความขัดแย้งกับแซ็กซอนแห่งราชอาณาจักรเวสเซ็กส์ ที่พยายามขยายดินแดนก่อนที่พระเจ้าเอเธลสตันจะสร้างเขตแดนระหว่างชนอังกฤษและชนคอร์นิชโดยแม่น้ำทามาร์[2] แต่คอร์นวอลล์รวมกับอังกฤษเมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่นอนแต่การใช้ภาษาคอร์นิชยังคงใช้กันต่อมาจนคริสต์ศตวรรษที่ 18 การฟื้นฟูการใช้ภาษาคอร์นิชอีกครั้งมาเริ่มต้นขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษ 20 และเพิ่มความนิยมมากขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ผ่านมา ในปัจจุบันคอร์นวอลล์ประสพปัญหาทางเศรษฐกิจเนื่องจากอุตสาหกรรมเหมืองดีบุกและอุตสาหกรรมการประมงเสื่อมโทรมลงและต้องหันมาขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นหลัก ดินแดนคอร์นวอลล์มีชื่อในทางที่มีภูมิทัศน์เป็นดินแดนสูงที่เป็นทุ่งที่มีแต่พืชพันธ์เตี้ยๆ เติบโตอยู่ที่เรียกว่า “มัวร์แลนด์” (Moorland) และชายฝั่งทะเลที่น่าดูและอากาศที่อุ่นกว่าบริเวณอื่นของอังกฤษ
มณฑลคอร์นวอลล์แบ่งการปกครองเป็นเจ็ดแขวง: เพ็นวิธ, เคอรริเออร์, คาร์ริค, เรสทอเมล , คาราดอน, นอร์ธคอร์นวอลล์ และ ไอล์สออฟซิลลิ
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "T 09: Quinary age groups and sex for local authorities in the United Kingdom; estimated resident population Mid-2006 Population Estimates". Office for National Statistics. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
- ↑ Anglo-Saxon England, Professor F.M. Stenton, Clarendon Press, 1947, p.337)
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ คอร์นวอลล์
สมุดภาพ [แก้]
|
||||||||

