การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

"การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์" (Glorious Revolution) เป็นชื่อเรียกของการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1688 คือการโค่นล้มพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (7 ในสก็อตแลนด์) ในปี ค.ศ. 1688 โดยรัฐสภาแห่งอังกฤษ และสแตดโฮลเดอร์ชาวดัช วิลเลียมที่ 3 แห่งออเรนจ์-นัดสึ (วิลเลียมแห่งออเรนจ์) ซึ่งต่อมาก็ได้ขึ้นครองราชย์ในอังกฤษ มีพระนามว่า "พระเจ้าวิลเลียมที่ 3" แห่งอังกฤษ บางครั้ง การปฏิวัติครั้งนี้ถูกเรียกว่า "การปฏิวัติปราศจากเลือด" (Bloodless Revolution) แต่การเรียกนี้ไม่ได้รวมถึงการทำสงครามใหญ่ 3 ครั้งที่ไอร์แลนด์ และสงครามอย่างตึงเครียดที่สก็อตแลนด์ แม้แต่ในอังกฤษเองก็ไม่ได้ปราศจากเลือดโดยสิ้นเชิง เพราะว่ามีการปะทะครั้งสำคัญระหว่าง 2 กองทัพ แลการจลาจลของผู้ที่ต่อต้านการนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิกในบางเมือง คำว่า "การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์" ("Glorious Revolution") ใช้ครั้งแรกโดย John Hampden ในฤดูใบไม้ร่วง ปีค.ศ. 1689 และยังเป็นคำที่ใช้อยู่โดยรัฐสภาเสนต์มินสเตอร์

การปฏิวัติผูกกับเหตุการณ์ในสงครามในกลุ่มพันธมิตรในแผ่นดินยุโรป และบางครั้งก็มองว่าเป็นการรุกรานที่ประสพความสำเร็จครั้งสุดท้ายของอังกฤษ มันอาจถูกโต้แย้งโดยการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าเจมส์ในยุคประชาธิปไตยแบบรัฐสภาของอังกฤษ ไม่มีกษัตริย์พระองค์ใดมีอำนาจสิทธิ์ขาดดังในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์อีก พระราชบัญญัติสิทธิ (Bill of Rights) กลายเป็นหนึ่งในเอกสารสำคัญ ทางประวัติศาสตร์การเมืองของบริเทน การปลดตำแหน่งของโรมันคาร์โทลิกพระเจ้าเจมส์ที่ 2 จบลงโดยโรมันคาทิลิกไม่สามารถก่อตั้งได้อีกในอังกฤษ และยังทำให้เกิดความอดทนไปสำหรับชาวโปรแตสแตนท์ที่ไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย ในกรณีของคาทอลิกนั้น มันเป็นความเสียหายทั้งทางสังคมและการเมือง คาทอลิกปฏิเสธสิทธิที่จะให้ออกเสียงหรือนั่งในสภาเวสมินสเตอร์เป็นเวลามากกว่า 100 ปี และยังไม่ยอมรับในคณะกรรมการในกองทัพบริเทน จึงมีข้อห้ามกษัตริย์ไม่ให้นับถือนิกายคาทอลิก หรืออภิเษกกับชาวคาทอลิก ดังนั้นจึงมั่นใจถึงความสำเร็จของโปรแตสแตนท์

[แก้] ข้อมูลพื้นฐาน

ระหว่างระยะเวลา 3 ปีในรัชสมัยของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ พระองค์ทรงมีส่วนร่วมโดยตรงเกี่ยวกับสงครามการเมืองในอังกฤษระหว่างชาวคาทอลิก และชาวโปรแตสแตนท์ และนอกจากนั้นระหว่างสิทธิแห่งพระเจ้าแห่งเกียรติยศ และสิทธิทางการเมืองแห่งรัฐสภา และปัญหาสำคัญที่สุดของพระเจ้าเจมส์ก็คือ เขาเป็นชาวคาทอลิก ซึ่งทำให้พระองค์เป็นปรปักษ์กับทั้งพรรคการเมืองทั้ง 2 พรรคในรัฐสภา ชาวคริสต์แห่งพรรควิกประสบความล้มเหลวที่จะพยายามล้มพระราชบัลลังก์ของพระเจ้าเจมส์ระหว่างปี ค.ศ. 1679 และ 1681 ผู้สนับสนุนพระเจ้าเจมส์เป็นชาวคริสต์ในพรรคอนุรักษ์นิยม เมื่อพระเจ้าเจมส์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติในปี ค.ศ. 1685 พระองค์ทรงสนับสนุนใน 'Loyal Parliament' อย่างมากซึ่งประกอบด้วยสมาชิกพรรคอนุรักษ์นิยมเป็นส่วนใหญ่ ความพยายามของพระเจ้าเจมส์ที่จะผ่อนคลายกฎหมายอาญาทำให้เป็นปรปักษ์กับผู้สนับสนุนของพระองค์


โครง การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับ การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ
เครื่องมือส่วนตัว