กัตเตชัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กัตเตชันที่ใบหญ้าถอดปล้อง
กัตเตชันบนใบสตรอเบอรี

กัตเตชัน (อังกฤษ: guttation) เป็นการเสียน้ำในรูปของหยดน้ำของพืช ซึ่งเกิดในกรณีที่ในอากาศอิ่มตัวด้วยน้ำ มีความชื้นสูง การคายน้ำเกิดขึ้นได้น้อย แต่การดูดน้ำของรากยังเป็นปกติ เกิดขึ้นโดยน้ำถูกดันผ่านไซเลมเข้าสู่เทรคีดที่เล็กที่สุดในใบ แล้วถูกดันออกไปสู่กลุ่มเซลล์พาเรนไคมาที่เรียกอีพิเทม (epithem) เข้าสู่ช่องว่างที่สะสมน้ำได้ (water cavity) แล้วจึงออกจากใบทางรูเปิดที่เรียกไฮดาโทด (hydathode)

องค์ประกอบทางเคมี[แก้]

ของเหลวที่ถูกขับออกทางไฮดาโทดมีองค์ประกอบต่างกัน ตั้งแต่เป็นน้ำบริสุทธิ์จนมีสารละลายที่เป็นแร่ธาตุเช่นโพแทสเซียม และสารอินทรีย์เช่นน้ำตาลปนออกมา[1] เมื่อน้ำระเหยไปหมดสารละลายเหล่านี้จะตกค้างอยู่ที่ใบซึ่งเป็นผลเสียต่อพืช โดยสารละลายที่เกิดจากกัตเตชันจะส่งเสริมการงอกของสปอร์ราที่เป็นเชื้อก่อโรคของพืชชนิดนั้น และทำให้เกิดสภาวะที่เหมาะสมที่จะทำให้แบคทีเรียและราที่ก่อโรคเข้าทำลายพืช

การวิเคราะห์[แก้]

ถ้ามีไนโตรเจนระดับสูงปรากฏในของเหลวเป็นสัญญาณของการมีปุ๋ยมากเกินไป ไนโตรเจนส่วนเกินจะต้องถูกชะล้างจากดินเมื่อมีน้ำปริมาณมาก ซึ่งอาจส่งผลต่อปัญหามลพิษทางน้ำ แต่เป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่อเรียกคืนความอุดมสมบูรณ์ของดิน[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Goatley, James L.; Lewis, Ralph W. (March 1966). "Composition of Guttation Fluid from Rye, Wheat, and Barley Seedlings". Plant Physiology 41 (3): 373–375. doi:10.1104/pp.41.3.373. PMC 1086351. PMID 16656266. สืบค้นเมื่อ 2006-10-31. 
  2. Avoiding Fertilizer Burn