อินเทอร์พรีเตอร์
อินเทอร์พรีเตอร์ (อังกฤษ: interpreter) หรือ โปรแกรมแปลคำสั่ง, ตัวแปลคำสั่ง [1] หมายถึงโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ทำงานตามชุดคำสั่งที่เขียนไว้ทันที ซึ่งไม่เหมือนกับคอมไพเลอร์ (compiler) ที่แปลชุดคำสั่งจากภาษาคอมพิวเตอร์ภาษา
หนึ่งไปเป็นอีกภาษาหนึ่งก่อนทำงาน (โดยส่วนมากจะแปลเป็นภาษาเครื่อง)
โดยทั่วไปแล้วการทำงานของโปรแกรมผ่านอินเทอร์พรีเตอร์จะช้ากว่าทำงานจากโปรแกรมที่ผ่านการแปลโปรแกรมเป็นภาษาเครื่องแล้ว เพราะอินเทอร์พรีเตอร์จะต้องแปลแต่ละคำสั่งในระหว่างการทำงานว่าจะต้องทำอะไรต่อไป
ตัวอย่างภาษาที่มีการใช้อินเทอร์พรีเตอร์ เช่น ภาษาเบสิก, ภาษาเพิร์ล, ภาษาพีเอชพี
ประวัติ
[แก้]ในช่วงการใช้งานคอมพิวเตอร์แรก ๆ มักพบการใช้งานคอมไพเลอร์มากกว่าอินเทอร์พรีเตอร์ เพราะว่าฮาร์ดแวร์สมัยก่อนไม่สามารถรับรองตัวอินเทอร์พรีเตอร์และคำสั่งอินเทอร์พรีเตอร์ได้ และไม่มีประโยชน์ต่อสภาพแวดล้อมในสมัยนั้น[2]
อินเทอร์พรีเตอร์ถูดใช้งานครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1952 เพื่อการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ง่ายขึ้นภายใต้ข้อจำกัดของคอมพิวเตอร์ในสมัยนั้น (เช่น ข้อจำกัดด้านพื้นที่ของโปรแกรม และไม่มีการรับรองจำนวนจุดลอยตัว)
การใช้งาน
[แก้]การใช้งานที่โดดเด่นของอินเทอร์พรีเตอร์มีดังนี้:
คำสั่งและสคริปต์
ส่วนใหญ่แล้วจะใช้อินเทอร์พรีเตอร์ในการเรียกใช้งานคำสั่งและสคริปต์
อินเทอร์พรีเตอร์เป็นตัวจำลองเสมือนเครื่องฮาร์ดแวร์ที่ใช้สถาปัตยกรรมอื่น
อินเทอร์พรีเตอร์สามารถเลียนแบบระบบคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นได้เพื่อใช้งานซอฟต์แวร์ที่ถูกเขียนให้กับระบบนั้น
แซนด์บ็อกซ์
ถึงแม้ว่าการแซนด์บ็อกซ์บางชนิดจะพึงพามาตรการการป้องการของระบบปฏิบัติการ ตัวอินเทอร์พรีเตอร์ (เครื่องจำลอง) สามารถเสริมการป้องกันเพิ่มเติมได้ เช่น กั้นไม่ให้เรียกใช้งานคำสั่งที่อาจละเมิดนโยบายความปลอดภัยของระบบ
โคดที่แก้ไขตนเอง
สามารถใช้อินเทอร์พรีเตอร์เพื่อสร้างโปรแกรมที่แก้ไขโคดตัวเองได้ และมักเกี่ยวข้องกับการแปลคำสั่งในภาษาลิสป์ และการวิจัยปัญญาประดิษฐ์
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน เก็บถาวร 2017-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สืบค้นออนไลน์)
- ↑ "Why was the first compiler written before the first interpreter?". 8 November 2014. สืบค้นเมื่อ 2026-04-07.