หลักเขตที่ดิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน

หลักเขตที่ดิน[1] หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า หลักเขต (อังกฤษ: landmark) หมายความว่า วัตถุเด่นชัดหรือภูมิทัศน์อันเด่นชัดซึ่งเป็นเครื่องชี้ทางหรือเครื่องหมายสถานที่ ต่อมา ใช้หมายถึงอาคารหรือสถานที่ที่มีลักษณะเด่นหรือความสำคัญทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม หรือสุนทรียภาพ และได้รับการประกาศให้มีความสำคัญเช่นนั้น เรียกว่า "การกำหนดหลักเขต" (landmark designation) ด้วย[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. "โครงการจัดทำฐานข้อมูลงานวิชาการของราชบัณฑิตยสถาน". ราชบัณฑิตยสถาน. 11 มีนาคม 2545. http://rirs3.royin.go.th/coinages/webcoinage.php. เรียกข้อมูลเมื่อ 12 กันยายน 2555. 
  2. "landmark". Dictionary.com. 2012. http://dictionary.reference.com/browse/landmark?s=t. เรียกข้อมูลเมื่อ 12-09-2012.