ไท่เว่ย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ไท่เว่ย์ หรือสำเนียงฮกเกี้ยนเรียก ไทอุย แปลตรงตัวว่า มหาเสนา (จีน: 太尉; พินอิน: Tàiwèi; อังกฤษ: Grand Commandant) เป็นตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดในจีนโบราณ, เวียดนาม, และคาบสมุทรเกาหลี เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่ระบุถึงตำแหน่งนี้ คือ ลฺหวี่ชื่อชุนชิว (呂氏春秋) เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล[1]

ในราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢朝) นับเป็นหนึ่งในขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่ง ซึ่งเรียกว่า "ซันกง" (三公; "สามพระยา")

อ้างอิง[แก้]

  1. Fan, Ye (445). 《後漢書》 [Book of the Later Han] (in จีน). 百官一.